ีกต่อไปแม้จะยังอยู่ในบ้านของชาวบ้าน แต่ไม่ใช่จุดเดิมอีกแล้ว
โม่จิ่วเยี่ยคุ้นเคยกับเมืองหลวงเป็นอย่างดี หลังจากออกมาจากบ้านพักและสังเกตสภาพแวดล้อมสักครู่ ก็สามารถเข้าใจต าแหน่งที่ตั้งของที่นี่ได้อย่างชัดเจนพอสังเกตดูแล้ว เขาก็อดข าในใจไม่ได้ เส้นทางลับที่จักรพรรดิซุ่นอู่เปลี่ยนกับทางเข้าเดิมนั้นอยู่ห่างกันเพียงลานบ้านหนึ่งเท่านั้นเห็นได้ชัดว่าอีกฝ่ายท างานอย่างลวก ๆ แค่ไหนแต่ถึงจะท าลวก ๆ ก็ช่างเถอะ อย่างไรเสียมันก็ไม่ใช่กงการของโม่จิ่วเยี่ยอยู่แล้วเขาต้องพาเฮ่อจือหร่านไปถึงจวนตระกูลเฟ่ยก่อนฟ้าจะสว่างจักรพรรดิซุ่นอู่หายตัวไปในห้องลับของจักรพรรดินีท าให้วังหลวงเกิดความวุ่นวาย และส่งผลกระทบไปถึงภายนอกวังตอนที่ทั้งสองคนออกจากลานบ้านที่เป็นทางเข้าอุโมงค์ลับ ก็พบว่าบนท้องถนนมีทหารลาดตระเวนเพิ่มขึ้นมากมายที่นี่อยู่ห่างจากจวนตระกูลเฟ่ยพอสมควร โม่จิ่วเยี่ยจึงอุ้มเฮ่อจือหร่านขึ้นไปตามหลังคาบ้านเรือนจนกระโดดข้ามก าแพงเข้าไปในจวนตระกูลเฟ่ยตอนนี้เฟ่ยหนานอวี่ตื่นแล้ว หรือพูดอีกอย่างคือเขาไม่ได้นอนมาทั้งคืนเพราะมีเรื่องกังวล
สรุปคือ ยามนี้เขาก าลังเดินไปมาอย่างกระวนกระวายอยู่ในห้องหนังสือโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเคาะประตูพร้อมกับแจ้งชื่อของตน เฟ่ยหนานอวี่รีบต้อนรับพวกเขาเข้าไปทันที่แม้ว่าเขาจะสนใจมากเกี่ยวกับสิ่งที่ทั้งสองพบในวังหลวง แต่ก็ยังบอกสถานการณ์ของเสนาบดีเฮ่อให้เฮ่อจือหร่านฟังก่อน“ฮูหย
