ินเก้าวางใจได้ ข้าจัดการให้เสนาบดีเฮ่อพักผ่อนอยู่ที่เรือนรับรองแล้ว อีกสักครู่ข้าจะพาพวกท่านไปพบเขา”“ขอบคุณคุณชายเฟ่ยที่ดูแลท่านพ่อของข้า” เฮ่อจือหร่านกล่าวขอบคุณ โม่จิ่วเยี่ยไม่รอให้อีกฝ่ายถามก็เอ่ยเข้าเรื่องทันที่“ครั้งนี้พวกเราเข้าวังหลวงไปได้พบกับหยวนกุ้ยเฟยก่อน พวกเราได้อธิบายสถานการณ์คร่าว ๆ ของท่านให้ฟังแล้ว ข้าสังเกตว่าหยวนกุ้ยเฟยรู้สึกเสียใจกับเรื่องที่เกิดขึ้นในอดีตมาก และตอนนี้นางอยากพบท่านโดยเร็ว พระพันปีสิ้นพระชนม์ด้วยน ้ามือของจักรพรรดินีแล้ว ส่วนองค์จักรพรรดิถูกจักรพรรดินีซ่อนไว้ในห้องลับที่ต าหนักของนาง…”โม่จิ่วเยี่ยเล่าเรื่องทั้งหมดที่เกิดขึ้นหลังจากเข้าวังให้เฟ่ยหนานอวี่ฟังในครั้งเดียว พร้อมกับบอกเขาว่าองค์จักรพรรดิและหยวนกุ้ยเฟยต่างก็อยากพบเขา
เฟ่ยหนานอวี่ไม่คิดว่าโม่จิ่วเยี่ยเข้าวังไปจะท าอะไรได้มากมายขนาดนี้ และสิ่งที่ท าให้เขารู้สึกประหลาดใจยิ่งกว่านั้นคือเขาวางแผนมานานแล้ว แต่ก็ยังคิดหาวิธีที่จะทวงคืนสถานะของตนเองไม่ได้ทว่าเรื่องนี้กลับถูกจัดการให้ส าเร็จได้โดยบังเอิญ ด้วยฝีมือของโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านเขาค้อมค านับอย่างจริงจังให้แก่ทั้งสองคน “เรื่องในวันนี้ ข้าต้องขอขอบคุณคุณชายเก้าและภรรยาที่ช่วยให้ส าเร็จ”ไม่ว่าหลังจากได้พบกับจักรพรรดิซุ่นอู่และหยวนกุ้ยเฟยแล้วเรื่องราวจะด าเนินไปตามแผนที่เขาวางไว้หรือไม่ ครั้งนี้เขาก็จ าเป็นต้องขอบคุณโม่จิ่วเยี่ยที่สร้
