างโอกาสเช่นนี้ให้เขาลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนจะถามโม่จิ่วเยี่ยว่า“ตอนนี้วังหลวงมีการรักษาความปลอดภัยเข้มงวด ท่านมีวิธีดี ๆให้ข้าเข้าไปได้หรือไม่”การเข้าไปนั้นมีเพียงวิธีเดียว คือท าให้เขาหมดสติ ส่งเข้าไปในพื้นที่มิติและพาตัวไปยังวังหลวงแต่เมื่อค านึงถึงความเฉลียวฉลาดของเฟ่ยหนานอวี่ โม่จิ่วเยี่ยก็รู้สึกลังเลอยู่บ้างเฮ่อจือหร่านมองความล าบากใจของเขาออก จึงก้าวไปข้างหน้าหนึ่งก้าวแล้วกล่าวว่า “หากคุณชายเฟ่ยไว้วางใจพวกข้าก็ไม่ต้อง
ถามอะไรทั้งสิ้น ข้ากับสามีขอรับรองว่าจะพาท่านไปพบจักรพรรดิซุ่นอู่และหยวนกุ้ยเฟยอย่างปลอดภัยแน่นอน”เฟ่ยหนานอวี่เป็นคนฉลาด แม้ในใจจะสงสัยว่าอีกฝ่ายก าลังพูดถึงวิธีอะไร แต่ก็ยังคงอดทนไม่ถามต่อสุดท้ายแล้ว ทุกคนล้วนมีความลับของตนเอง หากถามออกไปผู้อื่นไม่เพียงจะไม่บอก แต่ยังจะส่งผลกระทบต่อความไว้วางใจระหว่างกันอีกด้วย“หากข้าไม่สามารถไว้วางใจคุณชายเก้าและฮูหยินเก้าได้ เกรงว่าในโลกนี้คงไม่มีผู้ใดหรือสิ่งใดที่ข้าจะเชื่อถือได้อีกแล้ว ขออภัยที่รบกวนถามอีกครั้ง หากนอกจากข้าแล้วจะพาอีกคนเข้าวังไปด้วยได้หรือไม่?”เฮ่อจือหร่านเลิกคิ้ว “คุณชายเฟ่ยตั้งใจจะพาเฟ่ยมามาไปด้วยหรือ?”เฟ่ยหนานอวี่พยักหน้า “คนส าคัญที่สามารถพิสูจน์ตัวตนของข้าได้ก็คือเฟ่ยมามา ข้าคิดว่าหากสามารถพานางไปด้วยได้ จะช่วยเพิ่มความน่าเชื่อถือในการพิสูจน์ตัวตนของข้าได้มากขึ้น”จุดนี้เป็นความจริง ในสมัยโบราณไม่เหมือนก