่นเทาเล็กน้อยนั่นแสดงให้เห็นว่า ไม่ว่าการเนรเทศสกุลโม่จะถูกใส่ร้ายหรือไม่ก็ตาม มันส่งผลกระทบต่อเขาอย่างมาก“เรื่องของสกุลโม่ เรามีข้อสรุปอยู่ในใจแล้ว ยังไม่ถึงคราวที่เจ้าจะมาสั่งสอนเรา”เห็นได้ชัดว่าจักรพรรดิซุ่นอู่ไม่เต็มใจที่จะพูดถึงเรื่องของสกุลโม่เฮ่อจือหร่านก็รู้ว่าตอนนี้ไม่เหมาะที่จะพูดถึงเรื่องที่สกุลโม่ถูกใส่ร้าย เมื่อครู่ได้ระบายออกมาแล้ว ตอนนี้ในใจก็สงบลงมาก“ข้าขอถามท่าน สถานการณ์ตอนนี้ท่านมีวิธีที่ดีในการพลิกสถานการณ์หรือไม่? ถ้ามี ต้องแจ้งให้ใครท าอะไรบ้าง พวกข้าสามารถเป็นผู้ส่งสารได้”จุดประสงค์หลักที่เฮ่อจือหร่านและโม่จิ่วเยี่ยเข้าเมืองหลวงคือเพื่อก าจัดอันตรายในอนาคตของสกุลโม่ ต้องการฆ่าทุกคนที่อาจเป็นภัยคุกคามต่อสกุลโม่ การที่พวกเขาช่วยจักรพรรดิซุ่นอู่ในวันนี้ เป็นเพียงเพื่อเฟยหนานอวี่ หรือพูดให้กว้างขึ้นก็เพื่อประชาชนทั่วหล้า
“บรรดาโอรสของเรา ไม่มีผู้ใดสามารถรับภาระอันยิ่งใหญ่นี้ได้ มิเช่นนั้นเราก็คงไม่ลังเลที่จะแต่งตั้งรัชทายาทยามนี้ดูเหมือนว่าจะเป็นการพิสูจน์ความคิดของเราจริง ๆ หนานเหิงหายตัวไปไม่ต้องพูดถึงส่วนหนานรุ่ยและหนานฉี คนหนึ่งเอาแต่พยักหน้าหงึกหงักทั้งวัน ไม่มีบุคลิกของจักรพรรดิเลยสักนิด อีกคนชอบความโอ่อ่า แต่ไม่มีสมอง”จักรพรรดิซุ่นอู่สามารถกล่าวถ้อยค าเช่นนี้ออกมาได้ เป็นสิ่งที่ทั้งโม่จิ่วเยี่ยและเฮ่อจือหร่านไม่เคยคาดคิดมาก่อนโดยเฉพาะอย่างยิ่งโม่จิ่วเยี่ยใ
