“ท่านพ่อ พวกข้าจะไปเดี๋ยวนี้ การเดินทางครั้งนี้อาจใช ้เวลานาน สักหน่อย ขอท่านอย่าได้เป็ นกังวล เชื่อมั่นในความสามารถของสามี ข้าเถอะ พวกข้าจะต้องปลอดภัยแน่นอน”
เฮ่อจือหร่านไม่กล้ารับรองว่าการเดินทางครั้งนี้ของนางกับโม่จิ่ วเยี่ยจะราบรื่นหรือไม่ ความไม่ราบรื่นนี้ไม่ใช่ว่าจะมีอันตราย แต่เป็ น เรื่องที่ว่าจะได้พบกับคนที่ต้องการพบหรือไม่
หากเกิดอุปสรรคขึ้นมา พวกเขาจะซ่อนตัวอยู่ในพื้นที่มิติสัก ระยะหนึ่งแล้วค่อยหาโอกาสลงมือ
ดังนั้น นางจึงจาเป็ นต้องพูดสักหน่อย
หากเสนาบดีเฮ่อเข้าใจผิดคิดว่าพวกเขาเข้าวังแล้วไม่กลับมา เสียที แล้วเกิดความคิดจะสู้จนตายขึ้นมา ก็จะเป็ นการสูญเสียที่ไม่ คุ้มค่าเอาเสียเลย
แค่อธิบายเรื่องพวกนี้ยังไม่พอ
“ท่านพ่อ ตอนนี้จวนเสนาบดีไม่ปลอดภัยแล้ว จักรพรรดินีคิดจะ สังหารท่าน วันนี้นางส่งขันทีมาเพียงสามคนและทางานไม่สาเร็จ ไม่รู ้ ว่าจะใช ้วิธีอื่นมาลงมือสังหารท่านอีกหรือไม่ ดังนั้นเพื่อความ ปลอดภัยของท่าน รอให้ลุงเฟิ งจัดการศพเรียบร้อยแล้ว พวกท่านก็
ออกเดินทางได้เลย ข้ากับสามีจะกลับมาแล้วไปพบท่านที่จวนตระกูล เฟ่ย”
ตามความคิดของเสนาบดีเฮ่อ เขาไม่อยากจะออกจากจวน เสนาบดีเลย
อีกอย่าง ก่อนที่เฮ่อจือหร่านและคนอื่น ๆ จะมาถึง เขาก็คิดจะ ตายอยู่แล้ว ทว่าเมื่อมองเห็นสายตาของบุตรสาวที่จ้องมองตนอย่าง คาดหวัง หัวใจของเขาก็อ่อนลง
