“เจ้าหุบปากเดี๋ยวนี้ อย่าได้พูดเรื่องพวกนี้กับหร่านหร่าน นาง เป็ นเพียงสตรี ไม่เหมาะที่จะมายุ่งเกี่ยวกับเรื่องเหล่านี้” เสนาบดีเฮ่อขู่ ตวาดลุงเฟิงอย่างดุดัน ไม่ยอมให้เขาพูด
ลุงเฟิงเพิ่งจะหาเส้นฟางที่จะช่วยชีวิตนายท่านของตนได้ จะยอม หยุดได้อย่างไร
“นายท่าน วันนี้ต่อให้ท่านจะฆ่าข้า ข้าก็ต้องบอกคุณหนูให้ได้ ต้องให้คุณหนูพาท่านออกไปจากสถานที่อันตรายนี้ให้ได้”
พูดจบ ลุงเฟิงไม่สนใจค าเตือนของเสนาบดีเฮ่อเลย กลับหันไป พูดกับเฮ่อจือหร่านอีกครั้งว่า “คุณหนู ไม่ว่าอย่างไรท่านต้องเกลี้ย กล่อมนายท่านให้ออกไปจากที่นี้ให้ได้นะขอรับ ตอนนี้ฝ่ ายของ จักรพรรดินีไม่อาจทนนายท่านได้อีกต่อไปแล้ว…”
“นายท่านอุทิศชีวิตส่วนใหญ่รับใช ้ราชส านักอย่างทุ่มเทและ จริงจัง ไม่ควรจบลงเช่นนี้ เมื่อครู่คุณหนูก็เห็นแล้ว หากไม่ใช่เพราะ คุณหนูและท่านเขยอยู่ที่นี่ นายท่านคงเสียชีวิตไปแล้ว…”
ลุงเฟิงพูดต่อไม่ออกแล้ว ดวงตาแดงก่า
