เรื่องนี้ไม่ต้องสงสัยเลย ในเมื่อเป็ นพ่อลูกแท้ ๆ ไม่ได้พบหน้ากัน มาเป็ นเวลากว่าหนึ่งปีแล้ว เฮ่อจือหร่านถือโอกาสที่โม่จิ่วเยี่ยเข้าเมือง หลวงมาทาธุระ จึงติดตามมาเยี่ยมบิดาด้วย ซึ่งก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
แต่มีบางเรื่องที่เฟ่ยหนานอวี่ก็จาเป็ นต้องเตือนสักหน่อย
“ตอนนี้สถานการณ์ของท่านเสนาบดีเฮ่อก็ไม่ค่อยดีนัก ฝ่ าย จักรพรรดินีใช ้ทั้งไม้อ่อนไม้แข็งพยายามดึงตัวท่านไปเป็ นพวก แต่ ท่านเสนาบดีเฮ่อเป็ นคนซื่อตรง ไม่อยากคบคิดกับพวกนี้”
“โชคดีที่เขาไม่ได้เข้าร่วมกับฝ่ ายจักรพรรดินี และก็ไม่ได้ เข้าข้างฝ่ ายของ องค์ชายหนานฉีและองค์ชายหนานรุ่ย ดังนั้นฝ่ าย จักรพรรดินีจึงยังไม่ได้ลงมือกับเขา แต่นี่เป็ นเพียงสถานการณ์ ชั่วคราว หากฝ่ ายจักรพรรดินีได้เปรียบ และยึดอานาจในราชสานัก ได้อย่างมั่นคง คนอย่างท่านเสนาบดีเฮ่อก็คงไม่เป็ นประโยชน์ส าหรับ พวกเขาแน่นอน เมื่อถึงเวลานั้น จักรพรรดินีย่อมจะต้องกาจัดผู้ที่ไม่
เห็นด้วยเพื่อเสริมสร ้างอานาจของตน ท่านเสนาบดีเฮ่อก็จะตกอยู่ใน อันตราย”
“แน่นอนอยู่แล้ว ท่านพ่อตาเป็ นบิดาของภรรยาข้า พวกเราจะไม่ ยอมให้ท่านได้รับอันตรายอย่างแน่นอน”
โม่จิ่วเยี่ยกลัวว่าเฮ่อจือหร่านจะกังวล แม้ว่าคาพูดนี้จะพูดกับเฟ่ ย หนานอวี่ แต่สายตากลับจับจ้องอยู่ที่ภรรยาตลอดเวลา
จริง ๆ แล้ว สถานการณ์เช่นนี้แม้เฟ่ ยหนานอวี่จะไม่พูด เฮ่อจือห ร่านก็สามารถคาดเดาได้คร่าวๆ
