ดียว หากเกิดเรื่องอะไรขึ้นก็จะได้มีคนช่วยดูแล”“ใช่แล้วน้องเก้า พวกเราคนอื่น ๆ จะรออยู่ที่บ้านเพื่อรอข่าว ให้พี่ใหญ่ไปเป็นเพื่อนพวกเจ้าก็แล้วกัน” พี่สามก็เอ่ยเตือนเช่นกันโม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านได้ตกลงกันแล้ว พวกเขาจะออกเดินทางจากเมืองอวิ่นตอนฟ้าสาง และเมื่อฟ้ามืดก็จะน ารถใหญ่ออกมาจากพื้นที่มิติ เพื่อเดินทางตลอดทั้งคืนเช่นเดียวกับตอนที่ไปหนานเจียง กลางคืนขับรถเดินทางกลางวันเข้าไปพักในพื้นที่มิติด้วยวิธีนี้ เส้นทางที่ปกติต้องใช้เวลาเร่งรีบกว่าครึ่งเดือน พวกเขาจะสามารถไปถึงได้ภายในเวลาสามสี่วัน
ในความคิดของพวกเขา สถานการณ์ทางเมืองหลวงนั้นไม่เป็นผลดีต่อสกุลโม่อย่างยิ่ง ยิ่งไปถึงเร็วและจัดการปัญหาได้เร็วเท่าไหร่ก็ยิ่งดี“พี่ใหญ่ ข้ารู้ว่าท่านหวังดีต่อข้า แต่เรื่องนี้ข้าได้ไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วนแล้ว อีกทั้งข้าก็ได้บอกท่านพ่อไปแล้วว่าข้าจะไปคนเดียวก่อนหากต้องการความช่วยเหลือจากพวกท่าน ข้าจะให้เสี่ยวไป๋ส่งข่าวกลับมาโดยทันที”โม่จิ่วเยี่ยตัดสินใจแน่วแน่แล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนแปลง ดังนั้นในน ้าเสียงของเขาจึงแฝงไปด้วยความหนักแน่นไม่อาจโต้แย้งได้พี่ใหญ่ยังอยากจะพูดอะไรบางอย่าง แต่โม่ฉิงห้ามเขาไว้“จวินรุ่ย เรื่องนี้ให้เป็นไปตามการจัดการของน้องเก้าของเจ้าเถิด”โม่จวินรุ่ยเห็นท่านพ่อเอ่ยปากแล้ว เขาก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรม“เมื่อเป็นเช่นนั้น พวกเจ้าต้องให้ความส าคัญกับความปลอดภัยของตัวเองเป็นอันดับแรก หาก
