ัวเองทันที่เมื่อมีเวลาว่างหลานเอ๋อร์ก็จะไปเอาวัสดุส าหรับท าตุ๊กตาจากบ้านพี่สะใภ้ใหญ่ ตอนนี้นางก าลังนั่งท าตุ๊กตาอยู่ในห้องทว่าวันนี้การท าตุ๊กตาของนางมักจะเกิดข้อผิดพลาดอยู่เรื่อย ไม่นานก็ต้องรื้อท าใหม่ถึงสองครั้งแล้วขณะที่หลานเอ๋อร์ก าลังก้มหน้าพยายามท าตุ๊กตาในมืออย่างจดจ่อ ก็ได้ยินเสียงคนเคาะประตู“หลานเอ๋อร์ เจ้าอยู่หรือไม่”“ฮูหยินเก้า ข้าอยู่เจ้าค่ะ” หลานเอ๋อร์ลุกขึ้นอย่างตื่นตระหนกเพื่อไปเปิดประตูนางคิดทั้งคืน แทบไม่ได้หลับตาเลย ดวงตาทั้งสองข้างแดงก ่าและมีรอยคล ้าใต้ตาเห็นได้ชัดเจนเฮ่อจือหร่านยืนอยู่ที่ประตู ก่อนอื่นนางส ารวจรอบ ๆ ตัวหลานเอ๋อร์ แล้วจึงก้าวเข้ามาข้างในเห็นหลานเอ๋อร์ยังคงยืนอย่างเรียบร้อยอยู่ตรงนั้น เฮ่อจือหร่านจึงชี้ไปที่เก้าอี้ข้างกายและกล่าวว่า “เจ้าไม่ต้องยืนอยู่เช่นนั้น เจ้าก็รู้ว่าข้าไม่ชอบพิธีรีตองพวกนี้”หลานเอ๋อร์นั่งลงอย่างว่าง่ายและเชื่อฟัง
เฮ่อจือหร่านไม่อยากอ้อมค้อม จึงถามตรง ๆ ว่า “เรื่องที่ข้าให้เจ้าคิดเมื่อวาน เจ้าคิดอย่างไรบ้าง?”“ฮูหยินเก้า ข้า…” หลานเอ๋อร์รู้สึกล าบากใจที่จะเอ่ยปากเฮ่อจือหร่านเข้าใจดี การให้เวลาเพียงหนึ่งคืนเพื่อคิดทบทวนนั้นค่อนข้างสั้นเกินไปเพียงแต่ว่านางก าลังจะเดินทางไปเมืองหลวง ไม่มีเวลามากพอที่จะจัดการเรื่องนี้ ดังนั้นนางจึงคิดว่าก่อนจะจากไป อยากจะท าให้เรื่องนี้ลงเอยอย่างราบรื่นให้มากที่สุดเท่าที่จะท าได้“ข้ารู้ เจ้าคอ
