าก พวกเขาคิดจะตั้งรกรากอยู่ที่นี่ในระยะยาว ข้าเข้าเมืองหลวงครั้งนี้ก็เพื่อชักชวนบิดาให้ลาออกจากต าแหน่ง และออกจากวังวนแห่งการแก่งแย่งชิงดีได้โดยเร็ว ท่านพ่อรักข้ามากที่สุด บางทีอาจมีเพียงข้าเท่านั้นที่พูดแล้วเขาจะรับฟัง ดังนั้นข้าจึงตัดสินใจจะไปเมืองหลวงพร้อมกับสามี เมื่อ
ถึงตอนนั้น สามีข้าก็จะไปท าภารกิจส าคัญของเขา ส่วนข้าก็จะอยู่ที่จวนเสนาบดีเพื่อโน้มน้าวบิดา”โม่ฉิงได้ยินเฮ่อจือหร่านพูดเช่นนั้นแม้ในใจจะมีความสงสัย แต่ก็ไม่อาจขัดขวางลูกสะใภ้ให้กลับไปเยี่ยมญาติด้วยความคิดถึงได้เขาสูดลมหายใจลึกแล้วกล่าวว่า “หากเป็นเช่นนั้น เรื่องนี้พวกเจ้าสามีภรรยาไปปรึกษากันเองเถอะ แต่การไปเมืองหลวงครั้งนี้คือเพื่อแก้ไขวิกฤตที่พวกเราก าลังเผชิญอยู่ ทว่ามันไม่ใช่เรื่องง่ายต่อไปข้าจะหารือกับบรรดาพี่ชายของเจ้าเกี่ยวกับกลยุทธ์ สกุลของพวกเราไม่ใช่ว่าไม่มีคน การจะปล่อยให้เจ้าไปเสี่ยงอันตรายเพียงล าพังย่อมเป็นไปไม่ได้”ในสายตาของโม่ฉิง การแก้ไขวิกฤตในเมืองหลวงนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย แม้ว่าลูกชายคนที่เก้าจะมีความสามารถ แต่เรื่องเช่นนี้เขาคนเดียวก็คงท าไม่ได้อีกทั้งตอนนี้ในบ้านของพวกเขาก็มีลูกชายทั้งเก้าคนอยู่นอกจากลูกสี่ที่เคลื่อนไหวล าบากต่างจากพี่น้องคนอื่น ทุกคนก็สามารถมีส่วนร่วมได้หากยังไม่ดีพอ ก็มีพวกเหลียงห่าวและเถาหราน ใครก็ตามที่ติดตามไปด้วยล้วนเป็นก าลังส าคัญของโม่จิ่วเยี่ยทั้งนั้นหากเป็นเมื่อก่อนโม
