ุกรานเรา เราก็ไม่รุกรานผู้อื่น แต่เมื่อเกี่ยวข้องกับความ
ปลอดภัยและผลประโยชน์ของสกุลโม่ พวกเราจะอยู่เฉย ๆ ให้คนอื่นมารังแกไม่ได้”เฮ่อฮูหยินแม้จะไม่ได้เฉลียวฉลาดและกล้าหาญเท่าฮูหยินผู้เฒ่าแต่ก็ไม่ใช่สตรีชนบทที่ไม่รู้อะไรเลย“เหตุผลที่เจ้าพูดมาทั้งหมดนี้ แม่ก็เข้าใจ แม่แค่เป็นห่วงว่าเจ้าจะตกอยู่ในอันตราย”“ท่านแม่ ข้าคิดว่าการที่หร่านหร่านกับน้องเขยเข้าเมืองหลวงนั้นถูกต้องแล้ว สกุลโม่มีความจงรักภักดีมาตลอด จักรพรรดิเชื่อค าใส่ร้ายและกล่าวหาพวกเขาอย่างไม่เป็นธรรมเช่นนี้ พวกเขามาถึงซีเป่ยแล้วยังมีคนไม่ต้องการให้ครอบครัวพวกเขาอยู่อย่างสงบสุข การเสี่ยงอันตรายก็เป็นสิ่งจ าเป็นยิ่ง การชิงลงมือก่อนก็คือต้องก าจัดอันตรายทุกอย่างที่อาจเกิดขึ้นให้ตายตั้งแต่อยู่ในเปล”เฮ่อซื่อหมิงเห็นด้วยอย่างยิ่งกับความคิดที่จะเข้าเมืองหลวงของพวกเขา เพียงแต่เขาไม่เห็นด้วยที่น้องสาวผู้บอบบางจะไปด้วย“หร่านเอ๋อร์ เหล่าสกุลโม่เข้าเมืองหลวงนั้นถูกต้องแล้ว แต่ข้าไม่เห็นด้วยที่เจ้าจะไปด้วย” นางอ่อนแอมาตั้งแต่เด็ก แต่ตอนนี้กลับอวดดีจะไปเมืองหลวงด้วย ยิ่งไปกว่านั้น ลูก ๆ ทั้งสองคนก็ยังเล็กนัก เฮ่อฮูหยินในตอนนี้ก็เข้าใจถึงความจ าเป็นที่สกุลโม่ต้องเข้าเมืองหลวงหากต้องการใช้ชีวิตอย่างสงบสุขที่นี่ ก็จ าเป็นต้องก าจัดวิกฤตที่อาจเกิดขึ้นให้ได้
“หร่านเอ๋อร์ พี่ชายของเจ้าพูดถูกแล้ว เจ้าเป็นเพียงสตรี ไม่เหมาะที่จะเข้าไปยุ่งเกี่ยวก
