องมันหนหนึ่ง แต่ไม่ได้ใส่ใจ ก่อนหันกลับมามองเจียงฉางเซิง กล่าวว่า “ผู้อาวุโส เมื่อตระกูลขุนนางประคองจันทร์รับดูแลต้าจิ่งก็จะสามารถใช้โชคชะตาของต้าจิ่งและทรัพยากรในวิถียุทธ์ได้ดียิ่งขึ้น และสิ่งเหล่านี้ก็จะเป็นหนึ่งในแหล่งทรัพยากรที่จะมาดูแลท่าน อย่างไรก็ได้ประโยชน์กันทั้งสองฝ่าย แม้ผู้อาวุโสจะเก่งกาจ แต่คนผู้เดียวไม่อาจดูแลทั้งใต้หล้าต้าจิ่งได้ แม้จะมีพลังในขั้นกายาทองคำ หุบเขาชำนาญยุทธ์กับหอชุมดาราต่างก็ต้องการฉีกเนื้อจากในปากพยัคฆ์ของท่านอยู่”
นางหยุดพูดก่อนเอ่ยต่อว่า “หุบเขาชำนาญยุทธ์และหอชุมดาราไม่เพียงแค่หนุนให้ห้าอาณาจักรมารุกรานเท่านั้น ความจริงแล้วเป็นเก้าอาณาจักร ยังมีอีกสี่อาณาจักรที่กำลังเคลื่อนกำลังพลและกำลังเดินทางมาจากหลายหมื่นลี้ ถึงยามนั้นเก้าอาณาจักรจะร่วมมือกัน ต้าจิ่งจะต้องพ่ายแพ้อย่างไม่ต้องสงสัย แม้ผู้อาวุโสจะแข็งแกร่ง แต่ฟ้าดินกว้างใหญ่ ท่านจะดูแลศึกได้กี่ทางกัน ว่ากันว่าหุบเขาชำนาญยุทธ์หาผู้แข็งแกร่งในขั้นกายาทองคำได้คนหนึ่งแล้วด้วยเจ้าค่ะ”
เก้าอาณาจักร เหี้ยมโหดถึงเพียงนี้!
และยังดึงตัวคนขั้นกายาทองคำมาได้แล้วด้วย?
เจียงฉางเซิงแอบทอดถอนใจ
ไป๋ฉีได้ฟังแล้วหนังตาก็กระตุกรุนแรง
