ตอนแรกพวกเขาไม่ได้คิดว่าทางการจะซื้อข้าวโพดพวกนี้ไป เพื่อใช ้เป็ นเมล็ดพันธุ์สาหรับปีหน้า เฮ่อจือหร่านกับโม่จิ่วเยี่ยแค่คิด ว่าข้าวโพดให้ผลผลิตสูง สามารถใช ้เป็ นวัตถุดิบหลักในการ ทาอาหาร พวกเขาอาศัยอยู่ในซีเป่ย เมื่อครอบครัวของตนเองมีชีวิต ความเป็ นอยู่ที่ดีแล้ว ก็ไม่อาจมองข้ามพวกชาวบ้านรอบข้างที่กาลัง หิวโหยได้
ดังนั้นพวกเขาจึงเลือกจะปลูกข้าวโพดให้มากขึ้น ด้วยตั้งใจจะ ช่วยเหลือชาวบ้านยากจนเหล่านั้น
ตอนนี้ดีแล้ว มีเมิ่งไห่หนิงเป็ นขุนนางช่วยออกหน้าจัดการเรื่องนี้ ให้ จึงเหมาะสมกว่าพวกเขาที่ออกหน้าเอง
ข้าวโพดถูกปลูกไปทั้งหมดหกสิบหมู่ ถังหมิงรุ่ยขนข้าวโพด หวานไปแล้ว น้าหนักของมันมากกว่าเมล็ดข้าวโพดที่เหลือหลังจาก กะเทาะเมล็ดหลายเท่า ดังนั้น สกุลโม่จึงยังมีข้าวโพดเหลืออยู่อีกมาก
สกุลโม่เก็บไว้บางส่วนสาหรับบริโภคภายในบ้าน ส่วนที่เหลือ ทั้งหมดก็ขายให้กับทางการเพื่อใช ้เป็ นเมล็ดพันธุ์ในปีหน้า
หลังจากชั่งน้าหนักแล้ว เมิ่งไห่หนิงรับซื้อเมล็ดข้าวโพดจากสกุล โม่มาห้าหมื่นชั่ง เพียงพอสาหรับชาวเมืองอวิ่นที่จะปลูกพวกมันในปี หน้า
โม่จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านปลูกข้าวโพดด้วยความคิดที่จะ ช่วยเหลือชาวบ้านละแวกใกล้เคียง จึงไม่ได้คิดเก็บเงินจากเมิ่งไห่หนิง มากมายนัก
ผลสุดท้าย เมิ่งไห่หนิงก็ไม่ยอมฟังคาทัดทานใด ๆ มอบตั๋วเงินที่ ถังหมิงรุ่ยสนับสนุนมาทั้งหมดให้โม่จิ่วเยี่ย
