ในต้าซุ่นมากโดยเฉพาะลูกแฝดของสกุลโม่ซึ่งเป็นชายหนึ่งหญิงหนึ่ง ในสายตาของพวกชาวบ้าน นี่คือการรวมกันเป็นตัวอักษรมงคล โชคลาภของสกุลโม่นั้นไม่อาจประเมินค่าได้จริง ๆพวกเขายังเชื่อว่าจู้เอ้อร์และหมิงจูเป็นทารกแห่งโชคลาภที่เกิดมาพร้อมกับความโชคดีเพื่อจะได้รับส่วนแบ่งจากโชคลาภของทารกทั้งสอง ทุกคนจึงต่างอยากเข้าไปใกล้ชิดกับเจ้าตัวน้อย
คนมากมายแม้จะระมัดระวังแค่ไหนก็ย่อมมีเสียงอึกทึกจู้เอ้อร์ก าลังนอนหลับสบายในอ้อมกอดของท่านยาย พอรู้สึกถึงความผิดปกติก็ขมวดคิ้วน้อย ๆ แล้วลืมตาขึ้นเฮ่อฮูหยินเห็นหลานชายขมวดคิ้วด้วยท่าทางน่ารักจึงหัวเราะขึ้นมาทันที่นางหันไปพูดกับฮูหยินผู้เฒ่าที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “แม่เขย ท่านดูสิหลานชายที่น่ารักของข้าตื่นแล้ว แถมยังขมวดคิ้วด้วย”ฮูหยินผู้เฒ่าอุ้มหมิงจูไว้แล้วเอียงหน้ามาดู เห็นว่าเป็นอย่างที่เฮ่อฮูหยินกล่าวไว้จริง ๆจู้เอ้อร์ก าลังขมวดคิ้วมองพวกนาง ท่าทางนั้นให้ความรู้สึกว่าเขาไม่พอใจอย่างชัดเจน หากเป็นเด็กคนอื่นหลังจากขมวดคิ้วแล้วคงจะร้องไห้โยเยแน่แต่จู้เอ้อร์กลับไม่ท าแบบนั้น เขาเพียงไม่พอใจ แต่ไม่ร้องไห้ง่ายๆ เหมือนน้องสาวสีหน้าเช่นนี้ท าให้หัวใจของหญิงอาวุโสทั้งสองคนอ่อนยวบไปหมด“หลานรักของย่า หากไม่พอใจก็ร้องไห้ออกมาเถอะ ไม่ต้องฝืนทนเอาไว้”
นางนึกถึงบุตรชายทั้งเก้าคนของตัวเอง แต่ละคนล้วนเข็มแข็งเช่นนี้มาตั้งแต่เด็ก พอโตขึ้นก็ไปต่อสู้ในสนามรบ ไม่ว่าจะบาดเจ็บสาหัสเพี
