ือสินค้ำของชำวต่ำงชำติมาถึง พลาสติกที่เตรียมไว้ก็ได้ใช้ประโยชน์แล้ว ตอนนี้พวกเขำรอให้ขุดมันเทศในไร่เสร็จทั้งหมด ก่อนที่ชำวบ้ำนจะเริ่มเก็บเกี่ยวในฤดูใบไม้ร่วงก็จะสร้ำงโรงเรือนเมิ่งไห่หนิงใจร้อนอยู่แล้ว พอได้ยินโม่จิ่วเยี่ยบอกว่าตอนนี้สามารถขนส่งมันเทศได้ เขำตื่นเต้นจนลืมพูดถึงเรื่องราคำ แล้วหันไปสั่งผู้ใต้บังคับบัญชำ“พวกเจ้ำรีบกลับไปที่ที่ว่าการ เรียกเจ้ำหน้ำที่ทั้งหมดมาที่นี่ และอีกอย่ำง ให้นารถเทียมวัวในเมืองมาทั้งหมดโดยไม่ให้ขำดแม้แต่คันเดียว”หม่ำจวิ้นซำนเพิ่งเคยเห็นนายอาเภอของพวกเขำทำงำนอย่ำงไร้แบบแผนเช่นนี้เป็นครั้งแรก
เขำอดไม่ได้ที่จะเตือนว่า “ท่านนายอาเภอ ระหว่างทำงที่ท่านมาไม่ได้กำลังครุ่นคิดถึงราคำของมันเทศอยู่หรอกหรือ ท่านแน่ใจหรือว่าจะขนไปเดี๋ยวนี้?”เมื่อได้รับคำเตือน เมิ่งไห่หนิงจึงตระหนักว่าตนเองตื่นเต้นเกินไปจริง ๆเขำมองไปทำงโม่จิ่วเยี่ยอย่ำงเก้อเขิน ใบหน้ำแดงก ่ำพลางกล่าวว่า “พี่เก้ำ ท่านดูข้าสิ ข้าดีใจจนลืมสอบถำมราคำไปเลย”ตอนที่โม่จิ่วเยี่ยตกลงที่จะมอบเมล็ดพันธุ์มันเทศให้กับทำงการนั้น เหตุผลที่เขำไม่ได้กล่าวถึงราคำก็เพราะว่าเขำยังไม่สามารถยืนยันได้ว่าผลผลิตของมันเทศจะเป็นอย่ำงไรก่อนที่จะจัดการคนมาขุดมันเทศ เขำได้ปรึกษำกับเฮ่อจือหร่านไว้แล้วว่า หากผลผลิตมันเทศต่อหมู่เกินสามพันชั่งก็จะขำยให้ทำงการในราคำปกติแน่นอนว่าในฐำนะเมล็ดพันธุ์ ราคำต้องสูงกว่าธัญพืชทั่วไปเล็กน้อยต
