่เสี่ยวไป๋ไม่ได้แสดงอาการเจ็บปวดแต่อย่างใดขณะนี้เขายืนยันได้แล้วว่าบนร่างของเสี่ยวไป๋น่าจะมีบาดแผลที่บริเวณท้องเพียงแห่งเดียวอีกทั้งดูจากลักษณะของบาดแผลแล้ว เหมือนเป็นรอยขีดข่วนเขาจึงสามารถคาดเดาได้ว่าเสี่ยวไป๋คงพยายามหลบหลีกอันตรายจนท าให้บินพลาดและไปชนกับวัตถุแข็งบางอย่างบาดแผลนี้ท าให้มันเสียเลือดมากเกินไปจึงท าให้อ่อนแรงลง
แม้ว่าเขาจะสร้างความผูกพันลึกซึ้งกับเสี่ยวไป๋แล้ว แต่ก็ไม่สามารถสื่อสารกับเสี่ยวไป๋ได้เหมือนมนุษย์ด้วยกัน จึงไม่มีทางสอบถามรายละเอียดการบาดเจ็บจากมันได้เขาหยิบส าลีไอโอดีนออกมา ฆ่าเชื้อบาดแผลของเสี่ยวไป๋จากนั้นก็โรยผงยาฆ่าเชื้อแล้วพันแผลให้เรียบร้อยตอนนี้เสี่ยวไป๋ยังไม่ได้หมดสติ โม่จิ่วเยี่ยจึงป้อนน ้าและอาหารให้มันกินเพิ่ม แล้วจึงกล่าวกับโม่ชูหานอย่างจริงจังว่า“พี่แปด เสี่ยวไป๋ได้น าข่าวมาแล้ว พวกเราเองก็ต้องสืบหาสถานการณ์ที่แน่ชัดด้วย ดังนั้นท่านคงต้องออกเดินทางสักหน่อย”ขณะที่เอ่ย โม่จิ่วเยี่ยก็มองสภาพอากาศ“ตอนนี้เป็นช่วงปลายยามอู้ หากข้าคาดไม่ผิด เวลานี้บนถนนหลวงคงมีผู้คนสัญจรมากมาย พวกเขาเป็นกลุ่มคนที่สะดุดตาเกินไปคงต้องซ่อนตัวอยู่ที่ใดที่หนึ่งรอให้ฟ้ามืดแล้วค่อยลงมือ ดังนั้นการออกไปสืบหาข้อมูลครั้งนี้ ท่านแค่ท าตัวเป็นชาวบ้านที่ก าลังเดินทางก็พอ วิธีนี้จึงจะไม่ท าให้ผู้อื่นสงสัย”เมื่อพูดถึงตรงนี้โม่จิ่วเยี่ยก็หันไปหยิบหนวดปลอมออกมาจากห่อยาที่เพิ่งช่วยเสี
