มื่อครู่ก็สามารถคาดเดาอะไรได้คร่าว ๆ แล้ว ตอนนี้หากจะพยายามปิดบังเขา ก็คงเหมือนการเอามือปิดหู“คนผู้นี้คือสามีของหานเยี่ย นายอ าเภอเมืองอวิ่น ใต้เท้าเมิ่ง”ความหมายของโม่ชูหานนั้นชัดเจนมาก มันคือการบอกให้พวกเขารู้ว่าเมิ่งไห่หนิงไม่ใช่คนนอก
แม้ว่าเมิ่งไห่หนิงจะมีส่วนร่วมในกิจการของสกุลโม่น้อยมาก แต่ด้วยการติดต่อทางจดหมายกับ เฟ่ยหนานอวี่ เขาก็พอจะเข้าใจสถานการณ์ของสกุลโม่ได้บ้างชายหนุ่มถึงกับเคยคิดจะเตือนสกุลโม่ให้เลี้ยงดูกองก าลังส่วนตัวไว้เพื่อปกป้องตัวเองภายหลังเห็นพี่เก้าและคนอื่น ๆ วิ่งขึ้นเขาหลายครั้ง และมักมีท่าทางลับ ๆ ล่อ ๆ เมิ่งไห่หนิ่งก็เดาว่าพวกเขาอาจจะตระหนักเรื่องนี้และเริ่มด าเนินการบางอย่างแล้วในเมื่อเป็นเช่นนั้น เขาก็ไม่จ าเป็นต้องแกล้งท าเป็นไม่รู้เรื่องอีกต่อไป ปล่อยให้คนสกุลโม่ท าในสิ่งที่พวกเขาต้องการท าไปเถิดและจากบทสนทนาเมื่อครู่ระหว่างทั้งสองฝ่าย เมิ่งไห่หนิงก็คงจะแกล้งท าเป็นไม่รู้เรื่องได้อีก“พวกท่านวางใจได้ ข้ารู้ว่าอะไรควรพูด อะไรไม่ควรพูด”ค าพูดนี้เป็นการพูดให้เหล่าอดีตทหารฟัง ส่วนเรื่องของพี่แปดทั้งสองคนอยู่ด้วยกันมานาน ย่อมมีความเข้าใจต่อกันดีอยู่แล้วยิ่งไปกว่านั้น หากพี่แปดต้องการปิดบัง อีกฝ่ายก็คงไม่สนทนากับคนพวกนี้ต่อหน้าเขา
หลี่เลียงเห็นว่าคุณชายแปดไม่ได้พูดอะไร จึงถือว่ายอมรับค าพูดของเมิ่งไห่หนิงไปโดยปริยาย เขาเอ่ยขึ้นว่า “คุณชายแปด พวกข้าเป็นกลุ่มส
