้มีพระโอรสหกองค์ พระธิดาเจ็ดองค์แล้ว องค์ชายสามอายุน้อยกว่าเจียงซิ่วสองปี
เจียงซิ่วตอบว่า “ก็ดีนะขอรับ มีอันใดหรือ”
เจียงฉางเซิงหัวเราะตอบว่า “ไม่มีอันใด เพียงลองถามดูเท่านั้น”
ฮวาเจี้ยนซินช่วยเจียงซิ่วเช็ดบาดแผลเสร็จก็ให้เขาไปเล่นกับลูกศิษย์ของอารามมังกรผงาด รอเขาออกไปพ้นเรือนแล้ว ฮวาเจี้ยนซินก็เอ่ยอย่างกังวล “องค์ชายสามเป็นอัจฉริยะแห่งการฝึกยุทธ์ ได้กราบจงเทียนอู่เป็นอาจารย์ องค์ชายองค์อื่นตอนนี้ยังไม่เผยพรสวรรค์ออกมาให้เห็น”
เจียงฉางเซิงหยอกล้อ “ก็หลานของเจ้าทั้งนั้น เจ้ารักแต่ซิ่วเอ๋อร์หรือไร”
ฮวาเจี้ยนซินกลอกตาเอ่ยว่า “ย่อมไม่ใช่ เพียงแต่กลัวว่าศึกชิงราชบัลลังก์จะเกิดขึ้นอีกหนแล้วทำลายสายสัมพันธ์ของพวกเขาพี่น้องก็เท่านั้น”
นางมีประโยคหนึ่งไม่ได้เอ่ยออกมา นั่นก็คือพี่น้องตระกูลเจียงต่อสู้กันเสมอ
พี่น้องคนอื่นของเจียงฉางเซิงนอกจากเจียงอวี้ คนที่เหลือไม่มีผู้ใดพบจุดจบที่ดี หลังจากเจียงอวี่ขึ้นครองบัลลังก์เขาก็ใช้ลูกไม้มากมายจัดการอ๋องทั้งหลาย
ส่วนเจียงจื่อหานก็เป็นเช่นเดียวกัน พี่น้องมากมายถูกทำร้าย สุดท้ายเจียงจื่ออวี้เอาชนะมาได้ แต่เขาก็ไม่เหลือพี่น้องสักคน
เจียงฉางเซิงเองก็กังวลเร