เมื่อมีทายาทแล้ว ผู้คนในสกุลโม่ก็ยิ่งเปี่ ยมไปด้วยความหวัง ส าหรับชีวิตในอนาคต
พวกเขาขยันขันแข็งกว่าเมื่อก่อน หวังว่าด้วยความพยายามของ ตนเอง จะสร ้างสภาพความเป็ นอยู่ที่ดีและสุขสบายยิ่งขึ้นให้เจ้าตัว น้อยทั้งสอง
ในวันที่เด็กตัวน้อยทั้งสองอายุได้สามวัน สกุลโม่ก็ครึกครื้นเป็ น พิเศษ มีแขกมากมายมาเยี่ยมเยือนโดยไม่ต้องเอ่ยเชิญ
แขกเหล่านั้นล้วนเป็ นคนที่สนิทสนมกับสกุลโม่และคนใน หมู่บ้าน
หลังจากความครึกครื้นผ่านพ้นไป เจ้าตัวน้อยทั้งสองก็ถูกอุ้ม กลับมาอยู่ข้างกายเฮ่อจือหร่าน
แขกเพิ่งจะกลับไป พี่เจ็ดที่ไปตามหาเหล่าอดีตผู้ใต้บังคับบัญชา จากหนานเจียงก็กลับมาพอดี
เขาเห็นแขกเหรื่อทยอยเดินออกจากบ้านตัวเองด้วยสีหน้ายินดี จึงเดาว่าอาจมีเรื่องดี ๆ เกิดขึ้นในครอบครัว
ด้วยเหตุนี้ โม่หยวนเช่อจึงเร่งฝีเท้า
พี่ใหญ่กับพี่รองรับหน้าที่ส่งแขก พวกเขาเห็นโม่หยวนเช่อที่ กาลังดูเหนื่อยล้าทันที
โม่หยวนเช่อเข้ามาใกล้พี่ชายทั้งสอง จับแขนพวกเขาเดินเข้าไป ในลานบ้าน “พี่ใหญ่ พี่รอง ท่านพ่อกับพี่น้องทุกคนอยู่ที่บ้านใช่ หรือไม่”
“ข้าจะไปเรียกทุกคนมาเดี๋ยวนี้” พี่รองรู ้ว่าน้องชายมีเรื่องจะพูด จึงหมุนตัววิ่งไปตามคนทันที
ไม่นานนัก นอกจากโม่ชูหานที่ออกไปทางานแล้ว บรรดาบุรุษ สกุลโม่ก็มารวมตัวกันในห้องโถงของผู้อาวุโสทั้งสอง
