แต่ไม่นานมันก็ดูเหมือนจะตระหนักถึงบางสิ่ง มือใหญ่สีด าสองข้างที่ปกคลุมด้วยขนฟูนุ่ม รีบยกขึ้นมาปิดปากตัวเอง กลืนเสียงที่ก าลังจะเปล่งออกมากลับเข้าไปเฮ่อจือหร่านรู้สึกปลื้มใจกับความเชื่อฟังของข้าวปั้นน้อย นางยื่นมือไปลูบหัวมันข้าวปั้นน้อยได้รับการปลอบประโลมจากเจ้าของ จึงกลับมามีท่าทางร่าเริงอีกครั้งมันขยับเข้าไปใกล้ขึ้น แขนทั้งสองโอบรอบขาเล็ก ๆ ของเฮ่อจือหร่าน ยืดคอสูงขึ้นเพื่อมองดูทารกน้อยในอ้อมกอดของนางขณะที่มองอยู่นั้น มันก็ยื่นหัวเล็ก ๆ เข้าไปใกล้ พร้อมกับแลบลิ้นออกมาด้วยเฮ่อจือหร่านรู้ว่าการกระท าของข้าวปั้นน้อยนั้นเป็นการแสดงออกว่ามันชอบจู้เอ้อร์แต่ว่าวิธีการแสดงความชอบแบบนี้ของข้าวปั้นน้อยยังไม่เหมาะสมที่จะใช้กับจู้เอ้อร์ในตอนนี้“ข้าวปั้นน้อยท าเช่นนั้นไม่ได้ เขายังเล็กเกินไป”ข้าวปั้นน้อยหยุดการเคลื่อนไหวอย่างงุนงง มันรู้สึกได้อย่างชัดเจนว่าเจ้าของรู้สึกผิดหวัง
แต่ไม่นานมันก็เปลี่ยนเป้าหมายใหม่ ปีนขึ้นไปบนเตียงเด็กที่หมิงจูนอนอยู่ แล้วยื่นหัวกลมป้อมไปมองดูเฮ่อจือหร่านไม่ได้ต่อต้านการที่ข้าวปั้นน้อยชอบลูกทั้งสองของนาง ตราบใดที่มันไม่ได้มีพฤติกรรมที่เกินเลย นางก็จะไม่ห้ามปรามจากแววตาของข้าวปั้นน้อยสามารถยืนยันได้ว่า มันชอบเด็กน้อยทั้งสองมากโม่จิ่วเยี่ยน านมผงกลับมา แม้ว่ากลิ่นนี้จะแตกต่างจากนมในชามที่มันดื่มเป็นประจ า แต่กลิ่นหอมของนมนั้นเหมือนกันไม่มีผิดอย่างไรก็ตาม มันสามารถรู
