น่อย เรื่องนี้ก็จะผ่านไปแล้วใช่หรือไม่?” เฮ่อจือหร่านถาม“อืม จริง ๆ แล้วไม่จ าเป็นต้องพูดอะไรมาก ข้าเพิ่งคิดได้ นมผงก็เป็นเพียงผลิตภัณฑ์ที่ท ามาจากนมวัว บ้านของพวกเราเลี้ยงวัวนมไว้มากมาย เมื่อวัวให้นม ปริมาณก็ต้องมากมายแน่นอน อีกอย่างตามที่ข้าเข้าใจ นมวัวไม่ใช่สิ่งที่เก็บรักษาได้ง่าย โดยเฉพาะในช่วงหน้าร้อนจัดเช่นนี้ ข้าเกรงว่ามันจะเสียภายในวันเดียว”“ถึงแม้ว่าพี่น้องสุกลถังจะท ากิจการอย่างกว้างขวาง แต่นมวัวก็ไม่ใช่สิ่งที่จะขนส่งไปขายได้ไกลนัก ข้าดูที่โต๊ะท างานในพื้นที่มิติแล้ว
ที่นั่นสามารถแปรรูปนมวัวเป็นนมผงได้ พวกเราน่าจะใช้ประโยชน์จากนมวัวมาท ากิจการนมผงดีกว่า นมผงไม่เพียงแต่มีรสชาติดี แต่ยังเก็บรักษาได้ง่าย ข้าเชื่อว่าหากร่วมมือกับพี่น้องสกุลถัง แน่นอนว่าจะต้องมีรายได้ไม่น้อยเลยทีเดียว”เมื่อได้ฟังค าพูดของโม่จิ่วเยี่ยแล้ว เฮ่อจือหร่านถึงกับรู้สึกเหมือนได้รับการเปิดหูเปิดตา นางไม่เคยคิดมาก่อนว่าท่านแม่ทัพที่เคยออกรบในสนามรบ บัดนี้กลับมีหัวคิดทางกิจการค้าขายเช่นนี้“ท่านพี่ วิธีนี้ของท่านดีจริง ๆ เหตุใดข้าถึงคิดไม่ถึงเล่า?”น ้าเสียงของเฮ่อจือหร่านเต็มไปด้วยความยินดีที่ไม่อาจปิดบังได้นางกล่าวต่อไปว่า “การใช้อุปกรณ์ในพื้นที่มิติท านมผงไม่ใช่วิธีแก้ปัญหาระยะยาว เดี๋ยวข้าจะไปซื้อหนังสือวิธีท านมผงจากเถาเป่ามาเรียนรู้ พอวัวนมเริ่มผลิตน ้านมจ านวนมากแล้ว พวกเราก็เปิดโรงงานท านมผง”นี่เป็
