นคงเหนื่อยมากแล้วให้พวกเจ้าพาพวกเขาไปพักผ่อนก่อนเถอะ”
บรรดาลูกชายจะไม่เข้าใจความคิดของบิดาได้อย่างไร พวกเขารู้แต่ไม่พูดออกมาเท่านั้น
“ได้ ข้าจะพาคนไปรับพวกเขาที่ทางตะวันตกเดี๋ยวนี้”
พี่รองพูดจบก็ออกไปเรียกคนมา
หลังจากเขาออกไป โม่หยวนเช่อจึงถามว่า “ท่านพ่อ ท่านแม่เมื่อครู่ข้าเห็นที่บ้านส่งแขกมากมายออกไป มีเรื่องดีอะไรหรือ”
น้องสาวของเขาแต่งงานวันที่สิบสองเดือนหก เขายังไม่ได้กลับมาจากหนานเจียง หรือว่าภรรยาของน้องเก้าจะคลอดแล้ว?
เมื่อพูดถึงเรื่องดี ๆ ในครอบครัว ฮูหยินผู้เฒ่าก็ยิ้มแย้มอย่างมีความสุข
“เจ้าไปครั้งนี้พลาดเรื่องดีของครอบครัวเราถึงสองอย่าง ตอนหานเยี่ยแต่งงานเจ้าก็ไม่อยู่ แถมเมื่อไม่กี่วันก่อน น้องสะใภ้เก้าของเจ้าก็ให้ก าเนิดหลานชายหลานสาวแก่ข้ากับพ่อของเจ้า”
“ท่านแม่ ท่านหมายความว่าภรรยาน้องเก้าคลอดฝาแฝดชายหญิงหรือ?”
ฮูหยินผู้เฒ่าพยักหน้าพลางยิ้ม “ใช่แล้ว เป็นอย่างที่เจ้าว่า จู้เอ้อร์เป็นพี่ชาย หมิงจูเป็นน้องสาว”
“ช่างดีเหลือเกินท่านพ่อท่านแม่ ในที่สุดสกุลโม่ของพวกเราก็มีทายาทแล้ว”
โม่หยวนเช่อพูดจบก็เดินมาหาโม่จิ่วเยี่ย ชกไหล่ของน้องชายอย่างแรง
“เจ้าหนุ่มนี่เก่งจริง ๆ สืบทอดสกุลโม่ของพวกเราได้ส าเร็จแล้ว”
แม้หมัดนี้เหมือนจะหนักไปหน่อย แต่ส าหรับโม่จิ่วเยี่ยแล้วไม่มีปัญหาอะไรเลย
“พี่เจ็ด หร่านหร่านให้ยาถอนพิษกับพวกพี่สะใภ้แล้ว อีกไม่นานลูกหลานในครอบครัวเราคงจะมีเพิ่มขึ้นเรื่
