นโม่ ขอบคุณ… ฮ่า ๆ ๆ” เดิมทีนางเคยเรียกฮูหยินผู้เฒ่าว่าน้องสะใภ้ แต่ตอนนี้เปลี่ยนมาเรียกว่าฮูหยินแทนเงินมากมายขนาดนี้เพียงพอให้นางใช้ได้อีกนาน นางเคยคิดว่าภรรยาเหล่าจิ่วตั้งครรภ์แฝด คงไม่มีทางคลอดได้อย่างราบรื่น พูดตรงๆ ก็คือ การตายทั้งแม่และลูกนั้นไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร
ไม่คิดว่า นางไม่เพียงคลอดอย่างราบรื่น ทั้งแม่และเด็กก็ปลอดภัย ซ ้ายังให้ก าเนิดฝาแฝดชายหญิงที่น่ารักน่าเอ็นดูอีกด้วยเมื่อหมอต าแยจ้าวนึกถึงเรื่องเหล่านี้ก็รู้สึกภาคภูมิใจราวกับเป็นความส าเร็จของตนเอง หากเรื่องนี้ถูกคนนอกพูดถึง ก็จะเป็นโอกาสอันดีในการสร้างชื่อเสียงของนางเช่นกันหลังส่งหมอต าแยจ้าวจากไป ฮูหยินผู้เฒ่าก็อุ้มหลานสาวตัวน้อยรีบเดินไปยังเรือนของตนเพิ่งออกจากประตูใหญ่ ก็เห็นบรรดาบุตรชายของนางวิ่งกรูเข้ามาล้อม“ท่านแม่ พวกข้าได้ยินว่าน้องสะใภ้เก้าคลอดหลานชายหลานสาวให้พวกข้าหรือ รีบให้พวกข้าดูหน่อยเถอะ”ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นท่าทางร้อนใจของบรรดาบุตรชายก็ตกใจจนถอยหลังไปหลายก้าว“พวกเจ้าเบาเสียงหน่อย อย่าท าให้หลานสาวพวกเจ้าตกใจ”โม่จวินรุ่ยรู้สึกเขินอาย จึงถูมือไปมา“ท่านแม่ พวกข้าแค่อยากดูเท่านั้น รับรองว่าจะไม่ส่งเสียงดังขอรับ”ว่าแล้วเหล่าพี่น้องก็เคลื่อนไหวช้าลงมาก แต่ยังคงรักษาท่าทางโน้มตัวไปข้างหน้า
ฮูหยินผู้เฒ่าเห็นเช่นนั้นจึงจ าใจเปิดมุมผ้าห่อตัวของหลานสาวขึ้นเล็กน้อย แต่ก็ยังไม่ลืมก าชับว่า “พวกเจ้าระวังหน่อย หากท