่มีอยู่มากมายก็หายไป หมอต าแยจ้าวจึงหยิบของกินบนโต๊ะขึ้นมาทานการกินครั้งนี้นางแทบจะหยุดมือไม่ได้ไม่ว่าจะเป็นอาหารชนิดใด ล้วนเป็นสิ่งที่นางไม่เคยได้ลิ้มลองมาก่อน และในสายตาของนาง สิ่งเหล่านี้น่าจะเป็นของอร่อยที่สุดความไม่พอใจเล็กน้อยที่หมอต าแยจ้าวมีต่อโม่จิ่วเยี่ยก็มลายหายไปในพริบตาสกุลโม่ช่างจริงใจมากเหลือเกิน ถึงกับใช้อาหารดี ๆ เช่นนี้มาต้อนรับนางความตกใจที่นางเพิ่งได้รับ อาหารเหล่านี้สามารถชดเชยกลับมาได้อย่างสมบูรณ์…
เฮ่อจือหร่านหลับไป ในความฝัน นางเห็นลูกน้อยทั้งสองของตนเองพวกเขาน่ารักมาก ตัวขาว อวบอ้วน ทั้งยังยิ้มกว้างให้นางอีกด้วยขณะนางก าลังจะไปอุ้มลูก จู่ ๆ ก็รู้สึกอยากเข้าห้องน ้า เฮ่อจือหร่านจึงตื่นขึ้นมาทันทีที่ลืมตาขึ้น ใบหน้าหล่อเหลาที่ดูอิดโรยของโม่จิ่วเยี่ยก็โน้มเข้ามาใกล้“หร่านหร่าน เจ้าตื่นแล้วหรือ รู้สึกไม่สบายตรงไหนหรือไม่”เฮ่อจือหร่านยื่นมือไปหาเขา โม่จิ่วเยี่ยก้าวเข้ามาช่วยพยุงนางลุกนั่งอย่างนุ่มนวล“ท่านพี่ พวกเราไป…ไปห้องน ้ากัน”นางอยากบอกว่าจะไปพื้นที่มิติ แต่พอกวาดตามองรอบ ๆ และเห็นมารดา แม่สามี พี่สะใภ้ใหญ่ และพี่ชายอยู่ในห้องจึงเปลี่ยนค าพูดสุดท้ายตอนนั้นพี่สะใภ้ใหญ่ก็เข้ามาใกล้“น้องสะใภ้เก้า ข้าจะไปกับเจ้าด้วย”นางกับโม่จิ่วเยี่ยสองคนประคองเฮ่อจือหร่านทั้งซ้ายขวา เดินไปยังห้องน ้าในห้อง
เฮ่อจือหร่านถูกเฮ่อซื่อหมิงใช้เข็มเงินแทงจุดหลับ ดังนั้นตอนนี้นางจึงยั
