ังจัดท่าทารกให้ถูกต้อง นางยังสามารถกัดฟันอดทนได้แต่ยิ่งเวลาผ่านไป นางก็ยิ่งทนไม่ไหว ความเจ็บปวดที่แทงทะลุหัวใจนั้นไม่อาจบรรยายออกมาเป็นค าพูดได้ในที่สุด เฮ่อจือหร่านก็ไม่สามารถทนได้อีกต่อไปและพังทลายลง“อา… เจ็บ…”แม้เสียงของนางจะไม่ดังนัก แต่ก็ยังท าให้มือของเฮ่อซื่อหมิงชะงักไปไม่มีผู้ใดเข้าใจได้ดีไปกว่าเขาผู้เป็นหมอต าแยว่าในขณะนี้เฮ่อจือหร่านก าลังเจ็บปวดมากเพียงใด
ตอนแรกเฮ่อซื่อหมิงยังรู้สึกสงสัยอยู่ว่า อาจเป็นเพราะตนเองระมัดระวังเรื่องแรงเป็นพิเศษ น้องสาวจึงไม่รู้สึกเจ็บมากนัก?แต่เมื่อเขาเห็นริมฝีปากที่เม้มแน่นและใบหน้าที่แดงก ่าของเฮ่อจือหร่าน เขาจึงตระหนักได้ว่า ไม่ใช่เพราะวิธีการของตนเองนุ่มนวลแต่เป็นเพราะน้องสาวแข็งแกร่งเกินไปต่างหาก“หร่านหร่าน ถ้าเจ็บก็ร้องออกมาเถอะ อย่าอดกลั้นเลย”ขณะที่เฮ่อซื่อหมิงเอ่ยเตือน เขาก็ไม่ได้หยุดการกระท าในมือเฮ่อจือหร่านกุมมือใหญ่ของโม่จิ่วเยี่ยแน่น ราวกับว่าการท าเช่นนี้เท่านั้นที่จะท าให้นางแข็งแกร่งขึ้นได้โม่จิ่วเยี่ยยืนอยู่ข้าง ๆ มองดูภรรยาที่เจ็บปวดจนสีหน้าเปลี่ยนไปหัวใจของเขาปวดร้าวจนน ้าตาแทบจะไหลออกมาแต่ความเจ็บปวดในใจของเขาในตอนนี้ดูไร้พลัง สิ่งที่เขาท าได้มีเพียงการอยู่เคียงข้างเท่านั้นนี่ก็คือจุดประสงค์ที่แท้จริงของเฮ่อซื่อหมิงที่ให้เขาอยู่ที่นี่หร่านหร่านต้องทนทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัสเพื่อสืบสกุลโม่ให้เขา ภาพเหตุการณ์นี้จ าเป็นต้องให้
