่าข้าอยู่ที่นี่ ก็จะรีบเปลี่ยนต าแหน่งอย่างว่าง่ายทันที”ค าพูดนี้ท าให้เฮ่อจือหร่านหัวเราะออกมาทันที่
“พี่ใหญ่ ท าไมข้าถึงไม่เคยเห็นมาก่อนว่าท่านมีความสามารถในการพูดโกหกด้วยล่ะ?”เฮ่อฮูหยินยังคงงุนงงอยู่ตลอด ลูกชายมาที่นี่เพื่อช่วยตรวจอาการลูกสาวเมื่อครู่ก็ได้ยินหร่านหร่านถามว่าทารกในครรภ์อยู่ในต าแหน่งที่ไม่ถูกต้องหรือไม่ ข่าวนี้เป็นเสมือนสายฟ้าฟาดส าหรับนางเมื่อครู่หมอที่ตรวจร่างกายบุตรสาวของนางบอกว่านางและเด็ก ๆทุกคนแข็งแรงดี ในตอนนั้นเฮ่อฮูหยินยังคงมีความหวังเล็ก ๆ ว่าหากทั้งผู้ใหญ่และเด็กไม่มีปัญหาใด บุตรสาวของนางก็จะไม่มีอันตรายในการคลอดแต่เมื่อได้ยินบทสนทนาของบุตรทั้งสองเมื่อครู่ นางยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากลในเมื่อเป็นลูกที่นางเลี้ยงดูมากับมือ ไม่มีใครจะรู้นิสัยของพี่น้องทั้งสองดีไปกว่านางผู้เป็นแม่อีกแล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อซื่อหมิง เขาถูกบิดาพาติดตัวไปสั่งสอนตั้งแต่เด็ก ไม่เคยพูดจาหรือท าอะไรหุนหันพลันแล่นเช่นนี้มาก่อนเลยเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น เฮ่อฮูหยินที่ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกว่ามีบางอย่างไม่ชอบมาพากล ค่อย ๆ เดินมาหยุดตรงหน้าเฮ่อซื่อหมิง“ซื่อหมิง เจ้ากับท่านพ่อของเจ้าไม่ได้ตามหมอต าแยมาหรือ?”
เมื่อเห็นว่าบนหน้าผากของแม่ยายเริ่มมีเหงื่อผุดออกมาแล้ว โม่จิ่วเยี่ยจึงรีบเข้าไปอธิบาย“ท่านแม่ หมอต าแยผู้เลื่องชื่อก็คือพี่ใหญ่นี่เอง”เฮ่อฮูหยินท าเหมือนไม่ได้ยินค าพูดของโม่
