เขาก้าวเข้ามาอย่างกระตือรือร้นและประสานมือค านับ “พี่ใหญ่เดินทางมาไกล ตามข้าเข้าบ้านก่อนเถิด พวกเราค่อย ๆ พูดคุยกัน”เฮ่อซื่อหมิงไม่รู้สึกแปลกหน้ากับโม่จิ่วเยี่ยเช่นกัน อีกฝ่ายเป็นแม่ทัพผู้สร้างคุณูปการให้แก่ราชวงศ์ต้าซุ่น ไม่เพียงเคยพบกันในวันแต่งงานของน้องสาว แม้แต่ตอนที่โม่จิ่วเยี่ยกลับมาอย่างมีชัยและแห่ไปตามท้องถนน เขาก็เคยพบเห็นมาหลายครั้ง“น้องเขย ตอนนี้หร่านหร่านเป็นอย่างไรบ้าง”สิ่งที่เฮ่อซื่อหมิงกังวลมากที่สุดในตอนนี้คือสภาพร่างกายของน้องสาว เขากลัวว่าตนเองจะมาช้าเกินไปและน้องสาวจะเป็นอะไรไปเมื่อได้ยินพี่ภรรยาถามถึงอาการของภรรยา โม่จิ่วเยี่ยก็มองไปที่รถม้าโดยไม่รู้ตัวแม้ว่าเขาจะเรียนรู้วิธีผ่าคลอดแล้ว แต่ก็ยังคิดว่าหากไม่ต้องลงมีดกับภรรยาก็จะดีกว่า ขาหวังเพียงว่าพี่ชายภรรยาจะพาหมอต าแยมาด้วย ภรรยาของเขาจะไม่เพียงได้คลอดโดยไม่ต้องผ่าตัด แต่ยังเพิ่มความปลอดภัยอีกขั้นด้วยแต่เขากลับพบว่าในรถม้าไม่มีใครอยู่เลย อาจกล่าวได้ว่าข้างในว่างเปล่า
เพื่อไม่ให้ความหวังเล็ก ๆ ในใจแตกสลาย โม่จิ่วเยี่ยจึงมองไปด้านหลังรถม้า หวังว่าเมื่อครู่เขาอาจจะไม่ทันสังเกต อาจมีรถม้าคันที่สองมาพร้อมกัน และหมอต าแยอาจนั่งมาแต่ผลลัพธ์กลับท าให้เขาผิดหวัง“พี่ใหญ่ไม่ได้พาหมอต าแยมาด้วยหรือ?”เมื่อเห็นเขาถามเช่นนั้น เฮ่อซื่อหมิงก็ยกมือขึ้นปิดปาก หัวเราะเบา ๆ“หากข้าบอกว่าข้าคือหมอต าแยผู้เลื่องชื่อที่ทุกคนพูดถึงน้
