่ทางตะวันออกก็ออกมาจากบ้านและขวางรถม้าเอาไว้ฝูงสุนัขวิ่งไล่ตามมา พากันเห่าหอนรอบรถม้าไม่หยุดพี่รองสั่งให้พวกสุนัขออกไปก่อน แล้วจึงเดินไปที่หน้ารถม้ารถม้าถูกบังคับให้หยุด จางซานจึงพูดกับคนในรถว่า “คุณชายใหญ่ ที่นี่คือบ้านของสกุลโม่ขอรับ”เฮ่อซื่อหมิงเปิดม่านและก้าวลงมา เผชิญหน้ากับพี่ชายคนรองของสกุลโม่
พี่รองไม่รู้จักผู้มาเยือน แต่เขาฟังออกว่าส าเนียงของคนขับรถม้านั้นเป็นส าเนียงของคนเมืองหลวง“พวกเจ้าตามหาใคร?”เฮ่อซื่อหมิงและพี่รองไม่รู้จักกัน แต่คนที่สามารถปรากฏตัวในเขตของบ้านสกุลโม่ได้ จะต้องเป็นคนของสกุลโม่แน่นอนเขาประสานมือค านับพี่รอง “ข้าคือเฮ่อซื่อหมิง พี่ชายของเฮ่อจือหร่าน”“ท่านคือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเฮ่อใช่หรือไม่” เมื่อได้ยินเฮ่อซื่อหมิงแนะน าตัว พี่รองก็รีบเก็บสีหน้าเคร่งขรึมทันที่ น ้าเสียงก็อ่อนโยนมากขึ้นด้วยจังหวะนั้นโม่จิ่วเยี่ยก็เดินเข้ามา บทสนทนาสั้น ๆ ของทั้งสองย่อมไม่หลุดรอดหูของเขาอีกทั้งด้วยอาศัยแสงจันทร์ เขาก็สามารถเห็นได้ว่าคนที่ขับรถม้าคือจางซานที่พาแม่ยายมาที่นี่เมื่อคราวก่อนส าหรับโม่จิ่วเยี่ยแล้ว เฮ่อซื่อหมิงก็ไม่ใช่คนแปลกหน้า แม้พวกเขาจะเคยพบกันเพียงครั้งเดียวในวันที่เขาแต่งงานกับเฮ่อจือหร่านแต่ลักษณะที่อ่อนโยนของพี่ชายภรรยาคนนี้ โม่จิ่วเยี่ยจดจ าได้อย่างแม่นย า
