เดือนแปด ตะวันแผดกล้ามาเยือน
เจียงฉางเซิงกำลังอาศัยความเย็นใต้อยู่ใต้ร่มไม้ หลี่หมิ่นมาเยี่ยมและแจ้งข่าวเรื่องหลี่กงกงเสียชีวิต เจียงฉางเซิงมีท่าทีสงบ
หลี่หมิ่นกล่าวว่า “ท่านนักพรต เขาบอกว่าครึ่งหลังของชีวิตได้ติดตามท่านทำให้เขาได้ย้อนกลับไปครั้งยังหนุ่ม ราวกับได้เป็นกำลังให้ฮ่องเต้จิ่งอู่จู่ ได้มีปณิธานการต่อสู้ มีจิตใจฮึกเหิม ชีวิตของเขาก็ไม่มีที่ต้องเสียใจแล้วขอรับ”
หลี่หมิ่นกลับมิได้เศร้าเสียใจกับการจากไปของหลี่กงกง หลี่กงกงอยู่มาเก้าสิบกว่าปี ในต้าจิ่งนับได้ว่าอายุยืนยาวมากแล้ว ก่อนเสียไปก็มิได้ต้องเผชิญกับความทุกข์ทรมานมากเกินไปนัก
เจียงฉางเซิงทอดถอนใจ “ชีวิตคนย่อมมีชะตาของตน อะไรจะเกิดก็ต้องเกิด”
หลี่หมิ่นเอ่ยต่อว่า “ในการประลองยุทธ์ที่ทะเลสาบชุมสนเมือหลายเดือนก่อน ทำให้มีราชันแห่งยุทธภพคนใหม่เกิดขึ้น คนผู้นี้…”
เขามีท่าทางลังเล
เจียงฉางเซิงถาม “เหตุใดจึงอึกๆ อักๆ เล่า”
“คนผู้นี้คือศิษย์พี่ของท่าน เมิ่งชิวเหอ”
หลี่หมิ่นสูดหายใจลึกแล้วกล่าวออกมา เจียงฉางเซิงได้ฟังแล้วก็ชะงักไป
เมิ่งชิวเหอยังมีชีวิตอยู่ มิหนำซ้ำยังได้ขึ้นถึงตำแหน่งราชันแห่งยุทธภพ?
หลายสิบปีก่อนเมิ่งชิวเหอติด
