่จิ่วเยี่ยกำหมัดแน่น แล้วทุบลงบนโต๊ะอย่ำงแรงหลังจากผ่านไปครู่ใหญ่ เขำจึงเอ่ยปำก “หากการเดินทำงไปหนานเจียงของพี่เจ็ดราบรื่น อีกครึ่งเดือนก็จะพำคนกลับมาได้ ถึงตอนนั้นระเบิดของพวกเราก็จะมีจำนวนมากพอ พวกข้าพี่น้องจะรีบขึ้นเขำไปฝึกฝนพวกอดีตทหารเหล่านั้น”“การฝึกกองกำลังของตัวเองไม่ใช่เรื่องผิด แต่เจ้ำเคยคิดหรือไม่ว่า หากจักรพรรดิซุ่นอู่ต้องการลงมือกับสกุลโม่ ไม่ว่าสกุลโม่ของพวกเราจะทำสาเร็จหรือล้มเหลว ก็จะถูกตราหน้ำว่าเป็นกบฏ แทนที่จะเป็นเช่นนั้นก็ไม่ต้องไปยุ่งยาก หากจักรพรรดิซุ่นอู่ไม่ลงมือก็แล้วไป แต่ถ้ำลงมือ พวกเราก็จะเป็นศัตรูกับเขำ!”เฮ่อจือหร่านหยุดชั่วครู่ แล้วกล่าว “ข้าก็คิดเหมือนกับท่าน หากไม่มีคนคิดร้ำย ข้าก็ปรารถนาจะใช้ชีวิตอย่ำงเรียบง่ำยและสงบสุขในชนบทเช่นนี้ไปตลอดชีวิต แต่ก็ต้องอยู่บนพื้นฐำนที่ไม่มีใครมายั่วยุหากถึงวันที่ต้องต่อต้ำนจริง ๆ ก็ต้องทำให้พวกเขำกลัวถึงที่สุด จนไม่กล้ำคิดจะทำแบบนี้อีก”
คำพูดของเฮ่อจือหร่านชัดเจนว่านางไม่ต้องการเป็นคนก่อกบฏยิ่งไปกว่านั้น นางยังเข้าใจเกี่ยวกับประวัติศำสตร์ของราชวงศ์นี้อยู่บ้ำง แม้ว่าตอนนี้หลายสิ่งจะเปลี่ยนแปลงไปเพราะการมาถึงของนาง แต่มันก็ไม่ได้เปลี่ยนแปลงภำพรวมทั้งหมดเฮ่อจือหร่านไม่ต้องการเปลี่ยนแปลงประวัติศำสตร์ อีกทั้งตำมประวัติศำสตร์แล้ว จักรพรรดิซุ่นอู่จะสวรรคตในอีกสองปีข้างหน้ำและบัลลังก์จะตกอยู่ในมือของหนานฉีหนานฉีขึ้นครองราชย์