ากับเฮ่อจือหร่าน เขาเพียงรู้ว่าบนภูเขามีถ ้าอยู่หลายแห่ง เหล่าผู้ใต้บังคับบัญชาจากหนานเจียงที่มาถึงสามารถอยู่ที่นั่นได้ชั่วคราวแต่เขาไม่ได้คิดว่านั่นคือจ านวนคนหลายพัน แม้ว่าภายในถ ้าจะสามารถรองรับผู้คนได้มากมาย แต่หากต้องใช้ชีวิตในที่มืดไร้แสงสว่างเป็นเวลานาน ใคร ๆ ก็ย่อมเบื่อหน่ายอีกอย่าง คนเหล่านั้นล้วนเป็นชายชาติทหารที่ปกป้องบ้านเมืองพวกเขาไม่ควรต้องไปใช้ชีวิตเช่นนั้นเมื่อได้รับค าเตือนจากเฮ่อจือหร่าน โม่จิ่วเยี่ยก็ตระหนักถึงปัญหานี้ได้ขณะเดียวกันเขาก็ก าลังคิดว่าจะท าอย่างไรให้พี่น้องที่ร่วมเป็นตายมาถึงและอยู่อย่างสบายขึ้นทันใดนั้น เขาพลันเกิดความคิดขึ้นมา ราวกับว่านึกอะไรบางอย่างได้“หร่านหร่าน ข้าเคยเห็นในเถาเป่า ตอนนั้นบังเอิญไปเห็นสิ่งหนึ่งเรียกว่า…ใช่แล้ว เรียกว่าบ้านส าเร็จรูปเคลื่อนที่ได้”
โม่จิ่วเยี่ยพูดเช่นนี้ เฮ่อจือหร่านก็นึกขึ้นได้ในชาติก่อน สถานที่ท่องเที่ยวหลายแห่งมีการติดตั้งบ้านเคลื่อนที่แบบนี้โครงสร้างภายในของบ้านเคลื่อนที่สามารถปรับแต่งได้ตามความต้องการของแขก และการติดตั้งก็ง่ายมาก“ท่านพี่ เจ้าหมายความว่าจะวางบ้านเคลื่อนที่แบบนี้บนภูเขาให้เหล่าทหารได้อยู่อาศัยหรือ?”“เหมือนว่าตอนนี้นี่จะเป็นวิธีที่ดีที่สุด” โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกสนใจมากตอนเห็นบ้านแบบนี้ เขาจึงกดเข้าไปดูอย่างละเอียดในความคิดของเขา ตอนนี้ไม่มีอะไรจะเหมาะสมส าหรับให้เหล่าทหารอยู่อาศัยไปมากกว่าบ้านเคลื
