แม้ภายนอกโม่จิ่วเยี่ยจะดูสงบนิ่ง แต่ในใจกลับรู้สึกตึงเครียดผ่านค าบอกเล่าของเซวียฝาน จุดประสงค์ที่เขามายังซีเป่ยนั้นแท้จริงแล้วเป็นเพราะสกุลโม่ ซึ่งแตกต่างจากที่เขาคาดการณ์ไว้โดยสิ้นเชิงสิ่งที่เขากังวลในตอนนี้คือ ก่อนที่สกุลโม่จะเตรียมพร้อมรับมือกับศัตรูภายนอกได้อย่างเต็มที่ เซวียฝานก็ได้สืบทราบข่าวบางอย่างของสกุลโม่เสียแล้วหากข่าวเหล่านี้ถูกส่งไปยังเมืองหลวง และจักรพรรดิซุ่นอู่ล่วงรู้เข้า ย่อมไม่อาจรับประกันได้ว่าฝ่าบาทจะไม่ทรงกระท าการใดที่เป็นภัยต่อสกุลโม่เซวียฝานส่ายหน้าอย่างแรง “หลังจากข้ามาถึงซีเป่ย ข้าก็ยุ่งอยู่กับเรื่องการเปิดกิจการของจิงเซียนโหลว เพิ่งจะว่างเมื่อไม่นานมานี้จึงคิดจะใช้เรื่องที่เถ้าแก่ถังจ้างวานฆ่าคนมาบีบให้เจ้าปรากฏตัว แต่ยังไม่ทันได้ผลอะไร ก็ถูกเจ้าตามหาเจอเสียก่อน ข้าก็ได้แต่ยอมรับชะตากรรม”ค าพูดของเขานั้นไม่ได้เป็นเท็จแม้แต่น้อยเซวียฝานนั้นเคยชินกับการท าอะไรตามใจตัวเองมาโดยตลอดและผู้คนในเมืองหลวงต่างก็รู้ดีว่าสกุลโม่เหลือทายาทชายเพียงคนเดียวคือโม่จิ่วเยี่ย
เขาก็รู้ดีว่าวรยุทธ์ของโม่จิ่วเยี่ยนั้นเก่งกาจ หากต้องเผชิญหน้ากันจริง ๆ เขาคงไม่ใช่คู่ต่อสู้ที่เหมาะสมแน่นอนดังนั้น หลังจากมาถึงซีเป่ยแล้ว เขาจึงไม่ได้ส่งคนออกไปปฏิบัติการในทันที่ แต่กลับเปิดจิงเซียนโหลวขึ้นมาการท าเช่นนี้ นอกจากจะเป็นจุดพักพิงให้เขาและลูกน้องแล้ว ที่ส าคัญที่สุดคือเพื่อจุดประสงค์ที่
