แท้จริงของการมาซีเป่ยของเขาในขณะเดียวกัน เขาก็หวังว่าโม่จิ่วเยี่ยจะไม่คิดอะไรมากมายและคิดว่าเขาเพียงแค่ท ากิจการอย่างตรงไปตรงมาอย่างไรก็ตาม จิงเซียนโหลวมีสาขาทั่วทั้งเหนือใต้ การเปิดสาขาในซีเป่ยก็ไม่ใช่เรื่องแปลกไม่คาดคิดว่า เขากลับประเมินโม่จิ่วเยี่ยต ่าเกินไป คิดว่านักรบอย่างเขาคงไม่มีความคิดอะไรมากมายไม่นึกเลยว่า เขาใช้ความคิดอย่างหมดเปลือก แต่ผลลัพธ์กลับถูกค้นพบเร็วขนาดนี้ไม่เพียงเท่านั้น เกรงว่าชีวิตน้อย ๆ ของเขาคงต้องสูญเสียไปที่นี่ด้วยเซวียฝานยิ่งคิดยิ่งรู้สึกเสียใจ เขาไม่ควรรับงานนี้มาเพียงเพื่อต้องการเอาหน้าต่อหน้าจักรพรรดินีเลย
หากความคิดของเขาถูกรู้โดยโม่จิ่วเยี่ยคงจะต้องหัวเราะออกมาสักพักตระกูลเซวียไม่มีคนแล้วหรือไร ถึงได้ส่งคนที่ไร้สมองและหลงตัวเองเช่นนี้มายังซีเป่ยเพื่อจัดการกับสกุลโม่ช่างกล้าคิดว่าสกุลโม่ของเขาเป็นคนโง่เสียจริง…แต่แบบนี้ก็ดีเหมือนกัน ยังดีกว่าตระกูลเซวียส่งคนที่เฉลียวฉลาดมาที่นี่ หากเป็นเช่นนั้นจริง สิ่งแรกที่พวกเขาจะท าเมื่อมาถึงที่นี่คือส่งคนไปสืบหาข้อมูลของสกุลโม่เซวียฝานคิดว่าตนเองเป็นคนฉลาด และยังใช้เฉินอู่กับหวังหลินวางกับดักอีกด้วยแต่ใครจะรู้ว่ากลอุบายเล็ก ๆ น้อย ๆ เช่นนี้ไม่อาจทนต่อการพิจารณาอย่างละเอียดได้เซวียฝานกลัวว่าโม่จิ่วเยี่ยจะโรยผงยาน่ากลัวนั่นลงบนแผลของเขาอีก จึงรีบรับรองว่า “ข้าไม่ได้อะไรเลย เป็นไปไม่ได้ที่จะส่งข่าวไปเมืองหลวง เจ้า
