เสี่ยวเอ้อร์ส่ายหน้าอย่างแรง “ข้าแค่ดูแลโรงเตี๊ยมที่นี่เท่านั้น ไม่เคยพบเห็นผู้ดูแลคนไหนมาก่อน”เพื่อพิสูจน์ว่าตนไม่ได้โกหก เสี่ยวเอ้อร์ก็พูดเสริมว่า “แม้แต่พ่อครัวสองคนนั้นก็เป็นพวกข้าที่ชักชวนมา หากท่านไม่เชื่อก็ไปถามพวกเขาได้”โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้ไปถามพวกพ่อครัว แต่ชี้ไปทางห้องเก็บฟืนและถามว่า “คนแก่และเด็กเป็นคนที่เจ้าจับตัวมาหรือ?”เสี่ยวเอ้อร์ส่ายหน้าอีกครั้ง จากนั้นก็มองไปที่นักฆ่าสองคนที่ถูกพี่น้องสกุลโม่เอาเม็ดยาพิษออกจากปาก“เป็นพวกเขา…พวกเขาเป็นคนน าตัวมาไว้ที่นั่น ตอนแรกพวกเขามีเพียงสองคน แค่พาคนมาส่งแล้วก็จากไป จนกระทั่งวันนี้ พวกเขาถึงปรากฏตัวอีกครั้ง ซ ้ายังมีคนมากขึ้นด้วย”พวกนักเลงคนอื่นเห็นอย่างนั้นก็กลัวว่าตนเองจะถูกท าร้ายเช่นกัน จึงพากันช่วยยืนยัน“นายท่าน สิ่งที่เขาพูดล้วนเป็นความจริง…”โม่จิ่วเยี่ยไม่ได้สนใจคนเหล่านั้น แต่กลับเดินตรงไปหานักฆ่าสองคน
นักฆ่าที่ผ่านการฝึกฝนมาอย่างเข้มงวดและไม่สนใจเรื่องความเป็นความตาย พอเห็นโม่จิ่วเยี่ยเดินเข้ามาใกล้ ทั้งคู่ก็ไม่แสดงท่าทางหวาดกลัวแม้แต่น้อย แต่กลับจ้องมองโม่จิ่วเยี่ยอย่างตรงไปตรงมาโม่จิ่วเยี่ยรู้ดีว่าการจะสอบถามข้อมูลที่เป็นประโยชน์จากปากของคนทั้งสองไม่ใช่เรื่องง่าย หากรู้แต่แรกว่าจะเป็นเช่นนี้ เขาน่าจะน าผงคันที่ภรรยาท าติดตัวมาด้วยสิ่งนั้นเหมาะที่สุดส าหรับการสอบสวน แม้แต่ปากที่แข็งที่สุดก็สามารถง้างออกมาได้แต่ตอนนี้เขา