วงกลางวันแสก ๆ แต่เขาก็แบกคนเป็น ๆ คนหนึ่งไว้ จึงไม่อาจเดินไปมาตามท้องถนนได้ จ าเป็นต้องมองหาเส้นทางที่มีคนน้อยและอยู่บนที่สูงเมื่อเห็นเงาของพี่แปดหายลับไป โม่จิ่วเยี่ยก็เข้าไปใกล้คนเหล่านั้นอีกครั้งจากการได้พบครอบครัวของหวังหลินในห้องเก็บฟืน ไม่ต้องสงสัยเลยว่าการตายของเถ้าแก่จินต้องเกี่ยวข้องกับคนพวกนี้แน่หากเรื่องนี้ไม่เกี่ยวพันถึงสกุลโม่ โม่จิ่วเยี่ยคงจะจับคนพวกนี้ส่งให้ทางการจัดการไปแล้วแต่สิ่งที่เขาค าถึงคือ คนที่สามารถลงมือกับสกุลโม่ได้ ย่อมไม่ใช่คนธรรมดาท่านเจ้าเมืองผู้นี้เพิ่งเข้ารับต าแหน่งหลังจากที่พวกเขามาถึงเมืองอวิ่น โม่จิ่วเยี่ยไม่รู้จักนิสัยใจคอของอีกฝ่ายดีนัก ยิ่งไม่รู้ว่าท่านเจ้าเมืองคนนี้เป็นคนของใครด้วยโม่จิ่วเยี่ยจึงรู้สึกว่าการส่งคนเหล่านี้ไปยังหน่วยงานปกครองนั้นย่อมท าไม่ได้ อีกทั้งเมื่อเขาและพี่แปดมาถึงจิงเซียนโหลวแห่งที่สองนี้ก็พบเบาะแสมากมาย ตอนที่อยู่ที่จิงเซียนโหลวแห่งแรกก็แค่คอย
สังเกตคร่าว ๆ เท่านั้น ยังไม่รู้ว่าสถานการณ์จะเป็นเหมือนกับที่นี่หรือไม่วิธีที่ดีที่สุดคือให้เมิ่งไห่หนิงพาคนเหล่านี้ไป แล้วก็ให้อีกฝ่ายสอบสวนด้วยตนเองอีกทั้งการที่เมิ่งไห่หนิงมาสอบสวนคดีนี้ก็ถือว่าสมเหตุสมผลเพราะเขาได้รับหนังสือมาจากท่านเจ้าเมืองนานแล้ว เรื่องนี้มอบให้เขาจัดการ แม้แต่เจ้าหน้าที่จากเมืองอวิ่นจะมาจับคนที่เมืองมณฑลนี้หากท่านเจ้าเมืองรู้เรื่องก็คงไม่ว่าอะไรน่าเสียดา
