ยที่ตอนนี้ทั้งเขาและพี่แปดต่างก็มีเหตุผลที่ไม่สามารถออกไปได้ จึงท าให้โม่จิ่วเยี่ยรู้สึกล าบากใจอยู่บ้างแต่พวกเขาสืบหาร่องรอยอย่างยากล าบากและลงมือจับกุมคนเหล่านี้ไว้แล้ว ย่อมไม่มีเหตุผลที่จะล้มเลิกกลางคันเมื่อคิดถึงเรื่องเหล่านี้ โม่จิ่วเยี่ยก็เริ่มเดินส ารวจอยู่ในลานดูเผิน ๆ เหมือนเขาก าลังเดินเล่นในลาน แต่ความจริงแล้วเขาก าลังมองหาสถานที่ซ่อนคนเหล่านี้ไว้ชั่วคราวก่อนขอเพียงมีเวลาสักสองสามชั่วยามเพื่อสืบสวนเรื่องภายในของจิงเซียนโหลวอีกแห่งจนกระจ่าง จากนั้นเขาก็จะรีบกลับเมืองอวิ่น แจ้งเมิ่งไห่หนิงให้รีบมารับตัวคนเหล่านี้ไป
ย่าหลานที่อยู่ในห้องเก็บฟืนเริ่มดีขึ้นบ้างแล้ว เพราะได้ดื่มน ้าที่โม่ชูหานมอบให้ หญิงชราพยายามลุกขึ้นยืนด้วยความยากล าบากหลานสาวตัวน้อยคอยพยุงนางเดินออกจากห้องเก็บฟืนโม่จิ่วเยี่ยได้ยินเสียงจึงหันไปดู เห็นว่าแม้หญิงชราจะอ่อนแรง แต่ก็ไม่ได้อยู่ในสภาพที่เคลื่อนไหวไม่ได้ ในใจของเขาจึงเกิดความคิดขึ้นมาทันที่“ท่านป้าท่านนี้ ท่านจ าได้ทั้งหมดใช่หรือไม่ว่าถูกจับมาที่นี่ได้อย่างไร?”เมื่อครู่ตอนพี่น้องสกุลโม่สอบสวนคนพวกนี้ก็ไม่คิดจะปิดบังหญิงชรา เพราะนางก็ตกเป็นเหยื่อเช่นกัน อีกฝ่ายย่อมต้องเกลียดชังคนพวกนี้แน่นอน
