เพื่อไม่ให้เป็ นที่สงสัย สองพี่น้องจึงไม่ได้ไปตรวจสอบทันที ยังคง รออาหารต่อไปโดยไม่มีพิรุธ
แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่พวกเขายังคงตั้งใจฟังเสียงความ เคลื่อนไหวด้านหลังอย่างละเอียด
เมื่อเสี่ยวเอ้อร ์นาอาหารมาวางบนโต๊ะ เสียงฝีเท้าก็ค่อย ๆ หายไป แล้ว
พวกเขาไม่ได้สนใจจะกินอาหาร เลียนแบบท่าทางของลูกค้าคน อื่น ตักชิมอาหารสองสามคาอย่างไม่ใส่ใจ แสร ้งทาว่าไม่พอใจและ จ่ายเงินเดินออกไป
ทั้งคู่ออกจากร ้านได้ก็มุ่งหน้าไปยังลานด้านหลังของโรงเตี๊ยม เพราะครัวด้านหลังอยู่ที่นั่นและเสียงเมื่อครู่ก็ดังมาจากทิศทางนั้น
โรงเตี๊ยมแห่งนี้เป็ นอาคารแยกเดี่ยว ประตูทางเข้าห้องโถงหัน หน้าเข้าถนนสายหลัก ด้านหลังมีกาแพงสูงเท่ากับคนทั้งสามทิศ ทาง ตะวันตกมีประตูด้านข้าง
สองพี่น้องเพิ่งเดินอ้อมมาถึงฝั่งตะวันตกของลาน ก็มีคนสวมชุด เหมือนกับเสี่ยวเอ้อร ์พวกนั้นเดินเข้ามาขวางไว้
“ที่นี่เป็ นสถานที่ส่วนตัว คนที่ไม่เกี่ยวข้องช่วยเดินอ้อมไปทางอื่น ด้วยขอรับ”
โม่จิ่วเยี่ยแสร ้งทาเป็ นตกตะลึง
“นี่ชัดเจนว่าเป็ นตรอกเล็ก ๆ จะเป็ นสถานที่ส่วนตัวได้อย่างไร? พวกข้าต้องการผ่านไปทางนี้ เจ้ายังคิดว่าพวกข้าต้องเดินอ้อมอีก หรือ?”
ชายคนนั้นเห็นว่าคาพูดของตนไม่เป็ นผล จึงแสดงอาการ หงุดหงิดอย่างเห็นได้ชัด
“ข้าบอกว่าที่นี่เป็ นเขตของจิงเซียนโหลวก็คือที่นี่เป็ นเขตของจิง เซียนโหลว รีบไสหัวไปซะ!”
