กขบขันอยู่บ้าง นึกในใจว่าน้องชายถังผู้นี้ช่างคิดแต่เรื่องการค้าจริง ๆ แม้จะมีเรื่องคดีความอยู่ ทว่าในหัวกลับยังคิดถึงแต่ผลก าไรแต่เดิมเขายังลังเลว่าควรจะพูดถึงเรื่องการค้าในยามนี้หรือไม่ แต่เมื่ออีกฝ่ายไม่ได้ใส่ใจ เขาก็ไม่ต้องกังวลอีก“ใช่ ข้ามีการค้าที่อยากร่วมมือกับเจ้า”ในระหว่างที่ก าลังพูดคุยกันอยู่นั้น โม่จิ่วเยี่ยก็หยิบเครื่องประดับหลายชิ้นที่เขากับภรรยาท าขึ้นด้วยแม่พิมพ์ออกมาจากอกเสื้อถังหมิงรุ่ยเคยเห็นของดีมามาก เพียงแค่ชายตามองก็สามารถเห็นคุณภาพงานฝีมือของเครื่องประดับเหล่านี้ได้โดยเฉพาะจี้ที่เขามองไม่ออกว่าเป็นอะไร ลวดลายของมันช่างประณีตราวกับมีชีวิตแม้แต่แหวนเงินที่ควรจะดูธรรมดาก็ยังเปล่งประกายระยิบระยับแตกต่างจากแหวนที่ขายในร้านเครื่องประดับของเมืองเขาแทบจะละสายตาจากลวดลายวิจิตรนี้ไม่ได้“พี่เก้า เครื่องประดับพวกนี้ท่านซื้อมาจากที่ไหนกัน ร้านเครื่องประดับในต้าซุ่นไม่มีของที่ท าละเอียดขนาดนี้เลยขอรับ”ถังหมิงรุ่ยใจร้อน อยากรู้ว่าโม่จิ่วเยี่ยมีการค้าอะไรที่จะมาร่วมมือกับเขา จึงไม่ได้คิดไปถึงเรื่องเครื่องประดับเหล่านี้เลย
“พี่สะใภ้เก้าช่างโชคดีจริง ๆ ที่ได้เจอสามีที่เอาใจใส่แบบท่าน คงไม่ง่ายแน่ที่ท่านจะหาเครื่องประดับเหล่านี้มาได้”ในใจของถังหมิงรุ่ย พี่เก้าเป็นคนที่รักและเอาใจใส่ภรรยามากการค้าที่ร่วมมือกันช่วงนี้ พวกเขาแบ่งผลก าไรกันคนละครึ่ง อีกฝ่ายได้ก าไรเท่าไหร่ เขารู้ดี
