ี้ พวกเขาจ าเป็นต้องเริ่มจากหวังหลินเพียงแต่หวังหลินคนนี้ดื้อด้านนัก การจะได้ข้อมูลบางอย่างจากปากเขาคงต้องใช้ความพยายามมากโม่จิ่วเยี่ยมาหาถังหมิงรุ่ยจึงต้องออกไปสอบถามสถานการณ์ด้วย หากเหมาะสม เขาก็จะหารือเรื่องการค้ากับอีกฝ่ายทั้งคู่เดินออกจากศาล ถังหมิงรุ่ยยกยิ้มขมขื่น
“พี่เก้า ข้าท าให้ท่านต้องเห็นเรื่องน่าอับอายแล้ว ไม่คิดว่าแค่อยากท าการค้าอย่างสุจริต เรื่องแบบนี้ก็ยังเกิดขึ้นกับข้าได้อีก”โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าเขารู้สึกไม่สบายใจ จึงตบไหล่เบา ๆ“เชื่อใจใต้เท้าเมิ่งเถอะ เขาจะต้องให้ความยุติธรรมกับเจ้าแน่”ถังหมิงรุ่ยพยักหน้า “ขอรับ ข้าเชื่อใต้เท้าเมิ่ง”หลังจากเงียบไปชั่วครู่ เขาจึงถามกลับ “ท าไมวันนี้พี่เก้าถึงเข้ามาในเมืองเล่า?”“ข้าตั้งใจมาหาเจ้า แต่ไม่คิดว่าพอเข้ามาก็ได้ยินว่าเจ้าเกิดเรื่อง”“พี่เก้ามาหาข้า เพราะมีการค้าดี ๆ อะไรหรือ?” ในสายตาของถังหมิงรุ่ย โม่จิ่วเยี่ยมาหาเขาแบบนี้ จะต้องมีการค้าแบบใหม่ที่อยากร่วมมือกันแน่นอนเดิมทีวันนี้เขาก็ตั้งใจจะไปหมู่บ้านซีหลิ่งอยู่แล้ว แตงหอมที่ร่วมมือกับสกุลโม่ท าก าไรได้มาก ตอนนี้ถึงเวลาที่แตงโมของสกุลโม่สุกแล้วพอดีถ้าเขาไปแล้วพบว่าแตงโมสุกงอมแล้ว ก็จะจัดการขนพวกมันเข้าเมืองทันที่คนตระกูลถังเชื่อมาตลอดว่าแตงโมอร่อยกว่าแตงหอมเสียอีกโดยเฉพาะในฤดูร้อนที่ร้อนระอุเช่นนี้ การได้กินแตงโมเย็นฉ ่าสักค าช่างท าให้รู้สึกสดชื่นเหลือเกิน
โม่จิ่วเยี่ยรู้สึ
