เมื่อไม่กี่วันก่อนเฮ่อจือหร่านยังครุ่นคิดอยู่ว่าควรท าการค้าอะไรถึงจะสามารถแสดงให้คนในครอบครัวได้เห็นอย่างเปิดเผย ว่าเงินที่ใช้เลี้ยงดูกองก าลังนั้นหามาจากไหนยามนี้นางตัดสินใจทันทีว่าจะท าการค้าเครื่องประดับเรื่องวัตถุดิบก็ไม่จ าเป็นต้องกังวล ในพื้นที่มิติของนางมีทองและเงินมากมายที่ได้มาจากท้องพระคลังของต้าซุ่นและหนานเจียง เพียงแค่ใช้เครื่องมือหลอมให้เป็นทองและเงินแท่งก็พอวิธีนี้ยังช่วยประหยัดทองค าและเงินที่เก็บไว้ในพื้นที่มิติโดยเปล่าประโยชน์ นับว่าได้ประโยชน์สองต่อเลยทีเดียวแน่นอนว่านางจะยังให้โม่จิ่วเยี่ยแกล้งออกไปซื้อวัตถุดิบเพื่อหลีกเลี่ยงความน่าสงสัยเฮ่อจือหร่านคิดจนเหม่อลอย พี่สะใภ้รองเห็นนางไม่พูดอะไรเสียที่ จึงสะกิดแขนนางเบา ๆ“น้องสะใภ้เก้า เจ้าคิดอะไรจนเหม่อลอยเช่นนี้ ไม่ใช่ว่าเจ้านึกเสียดาย ไม่อยากให้ของพวกนี้กับหานเยี่ยแล้วกระมัง?”เฮ่อจือหร่านรู้ว่าพี่สะใภ้รองก าลังพูดล้อเล่น“พี่สะใภ้รอง ท่านพูดอะไรกัน ของพวกนี้แต่เดิมข้าก็ตั้งใจจะมอบให้เป็นสินสอดของหานเยี่ยอยู่แล้ว ข้าจะเสียดายได้อย่างไร?”
เห็นลูกสะใภ้ทั้งหลายพูดจากันเจื้อยแจ้ว ฮูหยินผู้เฒ่าจึงรู้ว่าตนเองปฏิเสธต่อไปก็ไร้ประโยชน์“หานเยี่ย เมื่อพี่สะใภ้ทั้งเก้าของเจ้าพูดเช่นนี้แล้ว เจ้าก็รับไว้เถอะเจ้าต้องจ าการเสียสละของทุกคนเพื่อเจ้าในวันนี้ ภายภาคหน้าก็หาโอกาสตอบแทนให้พวกนาง”นับตั้งแต่ออกจากเมืองหลวง โม่หานเยี่ยก็เริ
