เมื่อเห็นว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น โม่จิ่วเยี่ยก็วางใจเขาเอ่ยถึงจุดประสงค์ที่มาครั้งนี้“น้องชายเมิ่ง ครั้งนี้ข้ามาเพื่อสอบถามบางเรื่องจากเจ้า”“พี่เก้ามีอะไรก็ถามมาได้เลยขอรับ” เมิ่งไห่หนิงนับโม่จิ่วเยี่ยเป็นคนในครอบครัวมานานแล้วโดยเฉพาะหลังจากที่เขาหมั้นหมายกับโม่หานเยี่ย เขารู้สึกสนิทสนมกับเหล่าพี่ชายของภรรยามากขึ้น“ข้าได้ยินมาว่าที่เมืองหลวงท่านอ๋องเก้าร่วมมือกับผู้ใช้กู่ชาวหนานเจียง วางยาขุนนางส าคัญหลายคน”การที่โม่จิ่วเยี่ยรู้เรื่องนี้ ท าให้เมิ่งไห่หนิงรู้สึกประหลาดใจมากจากความเข้าใจของเขาเกี่ยวกับสกุลโม่ พวกเขาได้สูญเสียความเชื่อมั่นในราชส านักไปแล้ว ถึงขนาดไม่อยากสนใจเรื่องราวใดๆ“พี่เก้ารู้เรื่องนี้ได้อย่างไร” เมิ่งไห่หนิงไม่ได้ต้องการสืบความจากโม่จิ่วเยี่ย เพียงแค่ถามอย่างจริงใจเท่านั้นด้วยเฮ่อฮูหยินมาที่ซีเป่ยเพื่ออยู่เป็นเพื่อนหร่านหร่านตอนนางคลอด และส าหรับเมิ่งไห่หนิงที่ก าลังจะแต่งงานกับโม่หานเยี่ยในเร็ววันนี้ มันไม่ใช่เรื่องที่ต้องปิดเป็นความลับ
ดังนั้น โม่จิ่วเยี่ยจึงไม่คิดจะปิดบัง“แม่ยายของข้าเดินทางมาจากเมืองหลวงเมื่อไม่กี่วันก่อน นางได้เล่าถึงเรื่องนี้”เมิ่งไห่หนิงมองออกไปนอกประตู เมื่อเห็นว่าไม่มีใครเข้ามาใกล้จึงกล่าวเสียงเบา “ข้าก็เพิ่งได้รับข่าวเมื่อไม่กี่วันก่อนเช่นกัน เป็นอย่างที่พี่เก้าพูดจริง ๆ ขุนนางส าคัญหลายคนในราชส านักถูกพิษหนอนกู่”“ได้ยินมาว่าจักรพรรดิซุ่น
