เยี่ยเป็นบุตรสาวเพียงคนเดียวของสกุลโม่ การออกเรือนของนางต้องยิ่งใหญ่อยู่แล้ว อีกทั้งสินสอดทองหมั้นก็ต้องไม่ท าให้นางเสียหน้า ในเมื่อน้องสะใภ้เก้ามีน ้าใจช่วยหานเยี่ยจัดหาเครื่องประดับให้ ท าไมพวกเราพี่สะใภ้ไม่ร่วมกันออกเงินส าหรับเครื่องประดับเหล่านี้เล่า อย่างนี้แล้วพวกเราพี่สะใภ้ก็จะได้รู้สึกสบายใจขึ้น”พี่สะใภ้รองเห็นเช่นนั้นจึงเข้ามาช่วยพูด “น้องสะใภ้เก้า เจ้าฟังพี่สะใภ้ใหญ่เถอะ เงินค่าเครื่องประดับ ข้ายินดีออกเงินช่วย”“ข้าก็ยินดี”“ข้าก็ยินดีเช่นกัน…”พี่สะใภ้ทั้งแปดคนแสดงความเต็มใจจะแบ่งเบาภาระค่าใช้จ่ายน ้าเสียงของพวกนางจริงใจมาก ไม่มีความลังเลแม้แต่น้อย
แม้ว่าจะไม่ได้ร ่ารวย แต่ความสามัคคีของบรรดาพี่สะใภ้คือสิ่งที่เฮ่อจือหร่านชื่นชอบมากที่สุด แม้จะมีพี่สะใภ้หลายคน แต่ทุกคนต่างร่วมแรงร่วมใจกัน ไม่เคยคิดเล็กคิดน้อยหรือขัดแย้งนางรู้ว่าพี่สะใภ้ทั้งหลายพูดด้วยความจริงใจ แต่ก็ไม่อยากให้พวกนางมาร่วมแบกรับภาระด้วยเครื่องประดับเหล่านี้ล้วนซื้อมาจากร้านค้าบนเถาเป่าส าหรับเฮ่อจือหร่านผู้มั่งคั่งร ่ารวยแล้ว มันถือเป็นเรื่องเล็กน้อยหากแปลงมูลค่าของเครื่องประดับเหล่านี้เป็นเงินในยุคโบราณ ก็คงมีค่าอย่างน้อยหลายพันต าลึงแม้นางจะจ่ายเงินให้พวกพี่สะใภ้ตรงเวลาทุกเดือน และจ านวนเงินก็ไม่ใช่น้อย ๆ แต่นั่นก็เป็นเพียงรายได้ที่มากกว่าชาวบ้านทั่วไปในซีเป่ยเท่านั้น หากจะให้ช่วยแบ่งเบาค่าใช้จ่ายของเครื่
