ม่ได้หลอกพวกข้าใช่หรือไม่”โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าพวกเขากระตือรือร้นจะหาเงิน
“ทุกคนวางใจได้ ข้าพูดจริงท าจริง เรื่องราคาลูกวัวข้าจะไม่เอาเปรียบพวกท่านแน่นอน นอกจากนี้ หากพวกท่านต้องการเลี้ยงหมูหรือแกะ เมื่อพวกมันออกลูกแล้วก็สามารถซื้อจากข้าได้”เขาพูดได้แค่นี้ อย่างไรเสียเรื่องการเลี้ยงสัตว์ก็ตกลงจะให้ครอบครัวของเหลียงห่าวและคนอื่น ๆ รับผิดชอบอยู่แล้ว ไม่มีทางเปลี่ยนแปลงอย่างแน่นอนส่วนชาวบ้านเหล่านี้ หากต้องการหาเงิน ก็สามารถเริ่มต้นจากการเลี้ยงสัตว์จ านวนน้อย ๆ ก่อนได้ แค่ดูแลให้ดี ไม่ให้พวกมันตายก็จะหาเงินได้แน่นอนชาวบ้านล้วนเป็นคนซื่อ ๆ เมื่อเห็นโม่จิ่วเยี่ยพูดเช่นนี้ ก็ไม่มีใครเซ้าซี้อีกอีกอย่าง การเรียนรู้วิธีเลี้ยงเองก็น่าจะท าก าไรได้มากกว่าการเป็นการท างานแลกเงินเพียงแต่พวกเขาต้องหาวิธีรวบรวมเงิน เพราะวัวและแกะเหล่านี้ล้วนมีราคาแพง หากไม่เป็นเช่นนี้ พวกเขาก็คงเลี้ยงกันไปนานแล้ว“ในเมื่องเหล่าจิ่วพูดแบบนี้แล้ว ช่วงนี้พวกเราก็ควรพยายามเก็บหอมรอมริบกันหน่อย จะได้เรียนรู้วิธีเลี้ยงวัวนมสักตัวเหมือนสกุลโม่บ้าง”ผู้ใหญ่บ้านจ้าวพูดขึ้นมา ท าให้คนที่ยังอยากจะพูดอะไรต่อเงียบลง จากนั้นเขาก็โบกมือไล่ทุกคนให้แยกย้ายกันไป
โม่จิ่วเยี่ยออกไปแล้วน าสัตว์เลี้ยงกลับมามากมายเช่นนี้ ย่อมต้องอธิบายยืดยาว แต่เขาคุ้นเคยกับการท าอย่างนี้แล้ว จึงจัดการแก้ไขสถานการณ์ได้โดยไม่รู้สึกกดดันวัวและแกะถูกต้อนไปยังท
