พิษ อ๋องเก้าก็คงจะแค้นใจแน่ หากเขาก่อกบฏส าเร็จ ก็จะต้องจัดการกับพ่อเจ้าเป็นคนแรก”“พวกเราเตรียมตัวที่จะออกจากเมืองหลวงแล้วด้วยซ ้า”เฮ่อจือหร่านยิ่งฟังยิ่งรู้สึกสนใจ จึงถามต่อว่า “ท่านแม่ แล้วหลังจากนั้นเล่า? อ๋องเก้าถูกจับได้อย่างไร?”“เรื่องนี้ต้องยกความดีความชอบให้องค์ชายหนานฉี หลังจากที่พ่อเจ้ากลับมาไม่นาน ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าม้าจากด้านนอก ที่แท้ก็คือองค์ชายหนานฉีที่น าทหารมาปิดล้อมจวนอ๋องเก้าก่อนที่จะรายงานเรื่องนี้กับองค์จักรพรรดิ”“ไม่รู้ว่าใครให้ค าแนะน ากับเขา แต่เพราะกลัวว่าอ๋องเก้าจะหลบหนีไป องค์ชายหนานฉีจึงน าคนบุกเข้าจวนและจับตัวเขา”“ว่ากันว่า ตอนที่องค์ชายหนานฉีบุกเข้าจวนอ๋องเก้า ขุนพลอาวุโสจิน ขุนนางผู้ใหญ่ และอัครมหาเสนาบดีฝ่ายซ้ายสูญเสียสติไปแล้ว พวกเขานั่งอยู่บนเก้าอี้ ไม่ตอบสนองต่อการกระท าใด ๆ”
“พ่อเจ้าบอกว่าจิ่วเยี่ยเป็นคนบอกเรื่องนี้ให้คุณชายเฟ่ยรู้ ดังนั้นองค์ชายหนานฉีจึงรู้ว่าคนเหล่านี้ถูกพิษหนอนกู่ ละพวกเขาก็กลายเป็นหลักฐานส าคัญที่บ่งชี้ว่าอ๋องเก้าก่อกบฏ”“เมื่อมีหลักฐาน องค์ชายหนานฉีจึงไปรายงานเรื่องนี้กับองค์จักรพรรดิในราชส านักทันที่ องค์จักรพรรดิมีราชโองการให้จับกุมคนทั้งหมดที่อยู่ในจวนอ๋องเก้า และมอบหมายให้องค์ชายหนานฉีเป็นคนจัดการเรื่องนี้”“องค์ชายหนานฉีจะพลาดโอกาสท าคุณงามความดีแบบนี้ได้อย่างไร?”“ยิ่งไปกว่านั้น สิ่งที่อ๋องเก้าท าเป็นภัยคุกคามส าหรับเขามา
