หน้าต่างของเรือนหลังเล็กนั้นท าจากแก้วมีคนกล่าวว่าแก้วถูกน ามาจากตะวันตกโดยชาวต่างชาติ ถวายแด่จักรพรรดิซุ่นอู่ และมีเพียงสองชิ้นเล็ก ๆ เท่านั้นเพื่อแสดงถึงความกตัญญู จักรพรรดิซุ่นอู่จึงทรงน าแก้วสองชิ้นนั้นไปสร้างเรือนหลังเล็กให้กับพระพันปีในตอนนั้น ผู้คนมากมายวิพากษ์วิจารณ์กันอย่างลับ ๆ ถึงมูลค่าของแก้วสองชิ้นนั้น สุดท้าย ขันทีชราคนหนึ่งก็กระซิบบอกทุกคนว่าแก้วสองชิ้นนั้นมีมูลค่าถึงหนึ่งหมื่นต าลึงตอนนี้เมื่อมองดูบ้านของบุตรสาว หน้าต่างทุกบานท าจากแก้วและหน้าต่างแต่ละบานก็ใหญ่กว่าหน้าต่างในเรือนของพระพันปีหลายเท่านี่… นี่มันจะต้องใช้เงินเท่าไหร่กัน?!ขณะที่เฮ่อฮูหยินยังคงตกตะลึง นางก็ถูกฮูหยินผู้เฒ่าเชิญเข้าไปในห้องโถงหลักเรียบร้อยแล้วตอนนี้ ดวงตาของนางยิ่งเบิกกว่างมากขึ้นไปอีก สาวใช้ชราที่ติดตามมาก็อดอุทานออกมาไม่ได้ “สวรรค์ ฮูหยินเจ้าคะ ที่นี่…ที่นี่คือบ้านของคุณหนูใหญ่จริง ๆ หรือเจ้าคะ”
ความจริงแล้ว เฮ่อจือหร่านได้ดัดแปลงห้องหนึ่งในเรือนหลักให้เป็นห้องรับแขก แม้ข้าวของเครื่องใช้ภายในจะเป็นฝีมือของคนยุคโบราณ แต่มีรูปแบบที่เน้นไปทางสมัยใหม่สิ่งที่สะดุดตาเป็นพิเศษคือกระจกบานใหญ่ที่อยู่ทางด้านซ้ายของห้องนอกจากนี้ บนพื้นยังมีกระเบื้องเคลือบลายสวยงามดูหรูหรา เข้ากันได้ดีกับเครื่องเรือน สมกับค าว่า “หรูหรา” อย่างแท้จริงแม้ว่าบ้านหลังใหม่ของฮูหยินผู้เฒ่าจะเลือกใช้เครื่องเรือนแบบโบราณ แต่
