ามสามารถทั้งหมดของนางมาจากที่นั่นเพื่อไม่ให้เรื่องพื้นที่มิติของภรรยาถูกเปิดเผย เขาจึงพยายามอธิบายสุดความสามารถเจ้าของร่างเดิมไม่เก่งเรื่องการเย็บปักถักร้อย เฮ่อจือหร่านกังวลว่าจะถูกมารดาสงสัย จึงอธิบายต่อว่า“ท่านแม่ อย่าฟังแม่สามีกับสามีข้าพูดเกินจริงเลย ตอนนั้นข้าเป็นคนคิดจะหาเงินด้วยการท าตุ๊กตาสัตว์ก็จริง แต่ท่านก็รู้ว่าข้าไม่
เก่งงานฝีมือ คนที่ลงมือท าจริง ๆ คือแม่สามีกับพวกพี่สะใภ้ข้าต่างหาก”แต่เดิมเฮ่อฮูหยินฟังค าพูดของโม่จิ่วเยี่ยแล้วก็ยังคลางแคลงใจอยู่บ้าง เพราะนางรู้ดีที่สุดว่าบุตรสาวของตนไม่เก่งงานฝีมือเช่นนี้หลังได้ยินเฮ่อจือหร่านพูดเช่นนั้น นางก็เข้าใจแล้วเฮ่อฮูหยินก าลังจะพูดอะไรบางอย่าง สาวใช้ชราที่ยืนอยู่ข้างหลังนางก็เอ่ยขึ้น“คุณหนูใหญ่ ตุ๊กตาที่ท่านท า มีหลากหลายสีสันและนุ่มฟูใช่หรือไม่เจ้าคะ?”เฮ่อจือหร่านไม่กล้ารับรองว่าตุ๊กตานุ่มฟูนั้นจะเป็นฝีมือของคนสกุลโม่ แต่หากพูดถึงเรื่องสีสันที่หลากหลาย นางย่อมไม่ยอมแพ้เพราะตุ๊กตาที่สกุลโม่ท าขึ้นนั้นมีสีสันหลากหลายจริง ๆเนื่องจากสีย้อมมาจากร้านค้าในเถาเป่า เป็นสิ่งที่ผู้คนในยุคนี้เลียนแบบไม่ได้เฮ่อจือหร่านจึงพยักหน้า “ป้าหลี่พูดถูกต้องแล้ว ตุ๊กตาหลากสีที่วางขายอยู่ในท้องตลาดมาจากสกุลโม่จริง ๆ”เห็นเฮ่อจือหร่านยอมรับ ป้าหลี่ยิ้มจนรอยย่นบนใบหน้าปรากฏชัด“อย่างนี้นี่เอง”
เมื่อเห็นเฮ่อฮูหยินยังคงงุนงงอยู่ ป้าหลี่จึงอธิบายว่า“ฮูห
