เอง”เฮ่อฮูหยินดีใจที่ได้พบกับบุตรสาวหลังจากห่างหายกันไปนานจึงเพิ่งสังเกตเห็นว่าท้องของเฮ่อจือหร่านดูใหญ่ผิดปกติ
ในฐานะคนที่ผ่านชีวิตแต่งงานมาแล้ว สิ่งแรกที่นางคิดคือหลานชายหรือหลานสาวของนางอาจจะตัวโตเกินไปเมื่อทารกในครรภ์มารดามีขนาดใหญ่เกินไป มักจะท าให้คลอดยากพอคิดถึงเรื่องเหล่านี้แล้ว เฮ่อฮูหยินก็มีเหงื่อเย็นผุดออกมาทันที่นางกุมมือเฮ่อจือหร่านแน่น“หร่านหร่าน อีกนานแค่ไหนเจ้าถึงจะคลอด”หากเวลายังเอื้ออ านวย นางจะรีบส่งคนไปเมืองหลวง เชิญหมอต าแยที่เก่งที่สุดมาซีเป่ย เพื่อรับประกันความปลอดภัยของบุตรสาวอีกขั้นหนึ่งเรื่องที่เฮ่อจือหร่านตั้งครรภ์แฝดนั้น มีเพียงคนสกุลโม่เท่านั้นที่รู้ตอนที่โม่จิ่วเยี่ยเข้าเมืองหลวง เพื่อไม่ให้พ่อตาแม่ยายกังวลมากเกินไป เขาจึงไม่เคยพูดถึงเรื่องนี้บัดนี้ท้องของนางใหญ่โตขนาดนั้น ต่อให้อยากจะปิดบังก็ไม่อาจปิดบังต่อไปได้แล้วโดยเฉพาะอย่างยิ่งเฮ่อจือหร่านที่พบว่าสีหน้าของเฮ่อฮูหยินเริ่มเปลี่ยนไปนางแน่ใจว่ามารดาคงเห็นว่าท้องของนางใหญ่เกินไป และกังวลว่าอาจมีอันตรายระหว่างคลอด
“ท่านแม่ ข้าตั้งครรภ์แฝด ก าหนดคลอดคือประมาณเดือนเจ็ดเจ้าค่ะ”“เจ้าว่าอะไรนะ แฝด…”เฮ่อฮูหยินเบิกตากว้างด้วยท่าทางไม่อยากเชื่อเฮ่อจือหร่านเลือกที่จะบอก ก็คาดเดาได้ว่าเฮ่อฮูหยินจะมีปฏิกิริยาอย่างไรนางจับมือข้างหนึ่งของเฮ่อฮูหยินเอาไว้ แล้วตบเบา ๆ สองสามครั้ง“ท่านแม่วางใจเถอะ ถึงแม้ข้าจะตั้งครรภ์
