ี่เฮ่อจือหร่านค านวณไว้ เพราะนางพบปัญหาหนึ่งเมล็ดแตงโมที่มาจากพื้นที่มิติ เมื่อน าไปปลูกข้างนอก แม้จะสุกแล้ว หากไม่เก็บเกี่ยวก็ยังคงเติบโตต่อไปแน่นอนว่าแตงโมก็ไม่ได้เติบโตไปเรื่อย ๆ เมื่อมีขนาดถึงระดับหนึ่งพวกมันก็จะหยุดโตแต่ช่วงเวลานี้ ตรงกับช่วงที่แตงหอมใกล้จะขายหมดพอดีถังหมิงรุ่ยรู้สึกผิดหวังเล็กน้อยที่ต้องรอไปอีกสักพักไม่ใช่เพราะอย่างอื่น ไม่ต้องพูดถึงว่าแตงโมจะน าก าไรมาให้ตนเองมากมายเพียงใด อย่างน้อยเขากับคนในครอบครัวก็คงจะได้กินแตงโมกันอย่างจุใจทุกวัน แค่นึกถึงภาพนั้น ถังหมิงรุ่ยก็รู้สึกมีความสุขแล้วแต่แตงโมของคนอื่นยังไม่สุก เรื่องแบบนี้ก็บังคับไม่ได้ เขาจึงได้แต่เก็บความรู้สึกไว้ในใจ
“ดี พอแตงโมสุกแล้ว พี่เก้าต้องรีบส่งคนมาบอกข้าทันทีนะขอรับ”“ได้ พอแตงโมสุกแล้ว ข้าจะส่งคนไปบอกเจ้า” โม่จิ่วเยี่ยรู้ว่าถังหมิงรุ่ยก าลังคิดอะไรอยู่ น ้าเสียงที่พูดจึงปลอบประโลมเขาอยู่บ้างการกลับมาครั้งนี้ถือว่าคุ้มค่ามากส าหรับถังหมิงรุ่ย เขาไม่รู้ว่าสกุลโม่จะมีแตงหอมให้มารับไปขายมากเท่าไหร่ เพื่อป้องกันไม่ให้รถม้าที่น ามาไม่เพียงพอ เขาจึงไปเช่ารถม้าเพิ่มอีกหลายคันรวมกับรถม้าที่เขามีอยู่แล้ว ก็มีรถม้าถึงแปดคันไม่คิดเลยว่าการเดินทางครั้งนี้ของเขาจะท าให้รถม้าทั้งแปดคันเต็มไปด้วยแตงหอมทั้งหมด…………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………
