จิ่วเยี่ยกับเฮ่อจือหร่านเมื่อครู่คนที่พูดด้วยความมั่นใจคือสะใภ้เก้า แต่ตอนนี้หากจะให้เขาถามอีกครั้ง พ่อสามีอย่างเขาก็ยังรู้สึกเกรงใจอยู่บ้าง ดังนั้นจึงได้แต่ถามโม่จิ่วเยี่ยอย่างไรพวกเขาก็เป็นสามีภรรยากัน ย่อมพูดคุยกันมากที่สุดความคิดของลูกสะใภ้ย่อมไม่อาจไม่แบ่งปันกับสามีของนาง“จิ่วเยี่ย เจ้าคิดเห็นอย่างไร”เรื่องที่เฮ่อจือหร่านต้องการคิดค้นดินปืนนั้นนางยังไม่ได้บอกโม่จิ่วเยี่ย ดังนั้นตอนนี้ชายหนุ่มจึงยังคิดหาวิธีการที่รอบคอบไม่ได้อย่างไรก็ตาม เขารู้ดีกว่าใครว่าภรรยาของเขามีเงินมากมายในพื้นที่มิติ ในเรื่องนี้ โม่จิ่วเยี่ยมั่นใจอยู่มากนอกจากนี้ เขาก็มีแผนการของตัวเองบ้างเหมือนกัน“ท่านพ่อ ตอนที่ข้ากับหร่านหร่านเดินทางผ่านชายแดนหนานเจียง ข้าแอบได้ยินทหารที่เคยติดตามพวกเราซึ่งถูกกดขี่อยู่ในหนาน
เจียงคุยกันว่า พวกเขาคิดจะเข้าร่วมกับสกุลโม่ ดังนั้น ปัญหาเรื่องก าลังคนจึงแก้ไขได้ง่าย ส่วนเรื่องเงินทองส าหรับเลี้ยงดูทหาร ข้าจะคิดหาวิธีจัดการเอง”ส่วนเรื่องอื่น โม่จิ่วเยี่ยยังไม่ได้วางแผนรายละเอียดด้วยความฉลาดเฉลียวของเฮ่อจือหร่าน นางย่อมมองออกว่าการที่พ่อสามีถามโม่จิ่วเยี่ยเป็นการถามนางทางอ้อมเฮ่อจือหร่านรู้มาจากโม่จิ่วเยี่ยว่า ทหารที่ติดตามสกุลโม่ในหนานเจียงเหลืออยู่ไม่ถึงหนึ่งพันนายในความคิดของนาง กองก าลังที่มีไม่ถึงหนึ่งพันนายนับว่าเพียงพอแล้วส่วนเรื่องค่าใช้จ่าย การเลี้ยงดูคนหนึ่งพันคนกั
