เจียงฉางเซิงเอ่ยปากถาม “หลังจากจื่ออวี้รู้แล้วมีท่าทีเช่นไร”
เขากับฮวาเจี้ยนซินอยู่ภายในเรือน ใช้พลังวิญญาณปิดกั้นโดยรอบอยู่ พวกเขาจึงไม่กลัวว่าศิษย์ด้านนอกจะได้ยิน
ฮวาเจี้ยนซินมีสีหน้ากังวล เอ่ยว่า “เขาเฉยเมยอย่างยิ่ง บอกว่าไม่ต้องสนใจราชวงศ์จิ้น เป้าหมายยามนี้ของต้าจิ่งคือกู่ฮั่น ยึดกู่ฮั่นมาให้ได้ก่อนแล้วค่อยว่ากัน”
เจียงฉางเซิงหัวเราะ “ไม่เลว ไร้โทสะไม่ตระหนก นี่สิถึงจะเป็นฮ่องเต้ต้าจิ่งของข้า เจ้าก็ไม่ต้องกังวลใจไป มีข้าอยู่ที่เมืองหลวง ไม่มีผู้ใดสังหารจื่ออวี้ได้ อีกฝ่ายอาจตั้งใจท้าทายต้าจิ่งก็เป็นได้”
ฮวาเจี้ยนซินรู้สึกว่าสมเหตุสมผล หากเวลานี้ต้าจิ่งโกรธา จะยกกองทัพบุกอาณาจักรจิ้นให้จงได้ กลับจะเป็นการเอาตัวเองไปติดอยู่ในบึงโคลน
นางเอ่ยต่อว่า “ระยะนี้องครักษ์ชุดขาวพบว่าแต่ละอาณาจักรต่างส่งยอดฝีมือลักลอบเข้ามาในต้าจิ่ง ดูเหมือนพวกเขากำลังค้นหาบางสิ่งอยู่ ไม่มาข้องเกี่ยวกับบุญคุณความแค้นในยุทธภพ”
เจียงฉางเซิงครุ่นคิดครู่หนึ่งก็เอ่ยว่า “บางทีอาจมาตามหาสมบัติวิเศษของสิบสามรัฐก็เป็นได้ ในเมื่อไม่มีหอมังกรมหายานคอยข่มขวัญสำนักหลังบัลลังก์แห่งอื่นแล้ว พวกเขาคงขวัญกล้ามากขึ้น แม้ต้าจิ่งมีข้าอยู่ แต่ก็
